Śalya-hatānantarāṇi: Madrarāja-padānugānāṃ praskandana and the Pandava counter-encirclement (शल्यहतानन्तराणि—मद्रराजपदानुगानां प्रस्कन्दनम्)
कार्मुकं चास्य चिच्छेद क्षुराभ्यां ध्वजमेव च । तब धर्मराजने उसे शीघ्रतापूर्वक छः: बाणोंसे बींध डाला तथा दो क्षुरोंसे उसके धनुष और ध्वजको काट दिया ।। ततो<स्य दीप्यमानेन सुदृढेन शितेन च
kārmukaṃ cāsya ciccheda kṣurābhyāṃ dhvajam eva ca | tato 'sya dīpyamānena sudṛḍhena śitena ca ||
Sanjaya dijo: Con dos flechas de filo de navaja, Yudhiṣṭhira cercenó con presteza el arco de su adversario, y también abatió el propio estandarte. Luego, con un dardo ardiente, firmemente lanzado y agudo, apremió aún más el ataque—mostrando la resolución disciplinada de un rey que combate sin malicia, pero sin vacilar ante las exigencias de la guerra.
संजय उवाच
Even amid violence, dharma is expressed through restraint and precision: disabling an opponent’s means of combat (bow and banner) reflects controlled force rather than uncontrolled cruelty, aligning battle-action with disciplined duty.
Sañjaya describes a rapid battlefield exchange in which the attacker uses two razor-edged arrows to cut the opponent’s bow and standard, then follows up with a blazing, firmly driven, sharp arrow—indicating continued pressure after disarming strikes.