Shloka 22
यथावत् प्रतिपद्येथा: काले काले युधिष्ठिर । आपूृष्टोडसीह कौन्तेय स्वस्ति प्राप्रुहि भारत,तुम्हें कभी कोई रोग न हो, सदा मंगल-ही-मंगल दिखायी दे। कुशलपूर्वक वनसे लौटनेपर मैं फिर तुम्हें देखूँगा। युधिष्ठिर! आपत्तिकालमें, धर्म तथा अर्थका संकट उपस्थित होनेपर अथवा सभी कार्योंमें समय-समयपर अपने उचित कर्तव्यका पालन करना। कुन्तीनन्दन! भारत! तुमसे आवश्यक बातें कर लीं। तुम्हें कल्याण प्राप्त हो
yathāvat pratipadyethāḥ kāle kāle yudhiṣṭhira | āpṛṣṭo ’smiha kaunteya svasti prāpruhi bhārata ||
Vidura dijo: «Yudhiṣṭhira, en cada momento oportuno obra como corresponde, discerniendo tu deber legítimo en toda circunstancia, sobre todo cuando sobreviene la adversidad y cuando el dharma y el artha se ven sometidos a tensión. Oh hijo de Kuntī, descendiente de Bharata, he dicho lo que debía decir; ahora me retiro. Que alcances bienestar y buen augurio, libre de enfermedad. Cuando regreses a salvo del bosque, volveré a verte.»
विदुर उवाच
Educational Q&A
To act appropriately in every circumstance—especially in times of crisis—by aligning one’s conduct with dharma and prudent welfare (artha), and by discerning one’s duty according to time and situation.
Vidura concludes his counsel to Yudhiṣṭhira, offers a blessing for health and auspiciousness, and takes leave, expressing hope to meet again after Yudhiṣṭhira’s return from forest life.