Shloka 743
तस्मिन् क्षणे पाण्डवं सूतपुत्र: समाचिनोत् क्षुद्रकाणां शतेन । इसी समय पाण्डुपुत्र अर्जुनके धनुषकी डोरी अधिक खींची जानेके कारण सहसा भारी आवाजके साथ टूट गयी। उस अवसरपर सूतपुत्र कर्णने पाण्डुकुमार अर्जुनको सौ बाण मोर
tasmin kṣaṇe pāṇḍavaṁ sūtaputraḥ samācinot kṣudrakāṇāṁ śatena |
Dijo Sañjaya: En ese mismo instante, el hijo del auriga (Karṇa) hirió al Pāṇḍava (Arjuna) con cien flechas pequeñas y veloces. En el fragor de la batalla, cuando la cuerda del arco de Arjuna se rompió con un fuerte estallido por haber sido tensada en exceso, Karṇa aprovechó la abertura y descargó una lluvia de proyectiles, mostrando cómo, en la guerra, la vigilancia y la compostura se ponen a prueba cuando el equipo y la fortuna fallan de pronto.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the battlefield ethic that a warrior must remain alert and steady amid sudden reversals—such as a weapon’s failure—because opponents will immediately exploit any lapse. It also reflects the harsh realism of war, where skill and opportunity operate together.
At a critical instant in the duel, Arjuna’s bowstring snaps (as noted in the accompanying prose tradition), and Karna promptly attacks, striking Arjuna with a hundred swift arrows, pressing his advantage in the ongoing combat.