स भीमसेनस्य रथं हताश्वो माद्रीसुत: कर्णसुताभितप्त: । आपुप्लुवे सिंह इवाचलाग्रं सम्प्रेक्षमाणस्य धनंजयस्य
sa bhīmasenasya rathaṁ hatāśvo mādrīsutaḥ karṇasutābhitaptaḥ | āpupluve siṁha ivācalāgraṁ samprekṣamāṇasya dhanaṁjayasya ||
Dijo Sañjaya: Nakula, hijo de Madri, con sus caballos muertos y abrasado por las flechas del hijo de Karṇa, saltó al carro de Bhīmasena—como un león que se impulsa hasta la cima de una montaña—mientras Arjuna lo contemplaba.
संजय उवाच
In battlefield dharma, loss of resources (like a chariot or horses) is not a reason to abandon duty; a warrior must respond with presence of mind, seek lawful support, and continue with courage and discipline.
Nakula’s horses have been killed, and he is wounded/pressed by the arrows of Karna’s son. In full view of Arjuna, Nakula swiftly leaps onto Bhima’s chariot, compared to a lion springing to a mountain summit.