पाश्वें भीम॑ पाण्डुरा भ्रप्रकाशं पश्यस्व शड्खं देवदत्तं सुधोषम् | अभीषुहस्तस्य जनार्दनस्य विगाहमानस्य चमूं परेषाम्
pārśve bhīma pāṇḍurābhraprakāśaṃ paśyasva śaṅkhaṃ devadattaṃ sudhoṣam | abhīṣuhastasya janārdanasya vigāhamānasya camūṃ pareṣām ||
Viśoka dijo: «Oh poderoso Bhīma, mira allí junto a Arjuna: la caracola llamada Devadatta, que brilla como una nube blanca y resuena con un profundo clamor auspicioso. Y mira a Janārdana (Kṛṣṇa), con las riendas en la mano, irrumpiendo en las filas enemigas: a su lado está el disco (cakra) que arde como el sol, arma que acrecienta la gloria de Keśava y es venerada por toda la estirpe de los Yadu.»
विशोक उवाच
The verse highlights how righteous courage in war is strengthened by remembrance of divine support: Arjuna’s conch and Kṛṣṇa’s famed discus function as auspicious signs, urging steadfastness and confidence in dharma amid peril.
Viśoka points out to Bhīma the visible emblems on the Pāṇḍava side—Arjuna’s conch Devadatta and Kṛṣṇa driving into the enemy ranks—emphasizing the awe and morale inspired by Kṛṣṇa’s presence and weaponry.