Shloka 32
येन लोकत्रयं क्रोधात् त्रासितं स्वेन तेजसा । वह महाधनुर्धर वीर प्रतिदिन द्रोणपुत्र अश्वत्थामाके साथ स्पर्धा रखता था। महाराज! उसने अपने विशाल धनुषको खींचकर एक पंखयुक्त बाणसे अश्वत्थामाको उसी प्रकार घायल कर दिया, जैसे इन्द्रने पूर्वकालमें देवताओंके लिये भयंकर विप्रचित्ति नामक दुर्धर्ष दानवको घायल किया था, उस दानवने अपने क्रोध एवं तेजसे तीनों लोकोंको भयभीत कर रखा था || ३०-३१ है || तथा नीलेन निर्भिन्न: सुमुक्तेन पतत्त्रिणा
sañjaya uvāca | yena lokatrayaṁ krodhāt trāsitaṁ svena tejasā | sa mahādhanurdharo vīraḥ pratidinaṁ droṇaputreṇa aśvatthāmnā sārdhaṁ spardhate sma | mahārāja! sa vipulaṁ dhanuḥ saṁyamya pakṣavatā śareṇa aśvatthāmānam evaṁ viddhavān, yathā pūrvakāle devārthe indreṇa bhayaṅkaraṁ vipracitti-nāma durdharṣaṁ dānavam viddham; sa dānavaḥ krodha-tejasā lokatrayaṁ trāsayām āsa | tathā nīlena nirbhinnaḥ sumuktena patattriṇā ||
Dijo Sañjaya: El arquero poderoso—que en otro tiempo, por su ira y su fulgor, había aterrorizado a los tres mundos—era desafiado cada día en rivalidad por Aśvatthāma, el hijo de Droṇa. Oh rey, tensando por completo su gran arco, hirió a Aśvatthāma con una flecha alada, tal como Indra, en la antigüedad y por el bien de los dioses, hirió al temible e inconquistable Dānava llamado Vipracitti, quien con su cólera y esplendor había puesto en pavor a los tres mundos. Así Aśvatthāma quedó atravesado por aquel dardo alado, bien soltado.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how uncontrolled anger (krodha) magnifies destructive power (tejas) and spreads fear, using a mythic analogy to frame battlefield prowess within a moral warning: brilliance in war is formidable, but when fueled by wrath it becomes world-disturbing.
Sanjaya describes a daily contest of arms involving Ashvatthama; a mighty archer draws his great bow and strikes Ashvatthama with a feathered arrow, likening the wound to Indra’s ancient wounding of the Danava Vipracitti, famed for terrifying the three worlds.