Shloka 50
भीष्मधनंजयद्वैरथम्
Bhīṣma–Dhanaṃjaya Duel and the Opening Clash
रथेषां रथचक्रे च चिक्रीडतुररिंदमौ । वे दोनों शत्रुओंका दमन करनेवाले तथा अत्यन्त बलवान् थे। अतः एक-दूसरेके घोड़ों, ध्वजाओं, रथके ईषादण्ड तथा पहियोंको बाणोंसे बीधकर खेल-सा करने लगे || ४९ ह ।। ततः क्रुद्धो महाराज भीष्म: प्रहरतां वर:
ratheṣāṁ rathacakre ca cikrīḍatur arindamau | tataḥ kruddho mahārāja bhīṣmaḥ praharatāṁ varaḥ ||
Dijo Sañjaya: Los dos domadores de enemigos se divertían en la batalla como si fuese un juego, hiriendo con flechas los carros y aun las ruedas de los carros: atravesaban caballos, estandartes, el timón del carro y sus ruedas, probando cada cual la maestría del otro. Entonces, oh Rey, Bhīṣma—el primero entre los guerreros—se encendió en ira y se dispuso a golpear con seriedad.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the warrior ethos: mastery and restraint can appear as 'play' even amid lethal combat, but unchecked anger quickly escalates the encounter—implying the ethical need to govern wrath even while fulfilling kṣatriya duty.
Sañjaya describes two expert combatants exchanging precise arrow-shots at chariots and wheels as a display of skill; then Bhīṣma becomes angry, signaling a shift from sportive testing to more forceful, consequential fighting.