Shloka 49
ततः क्रुद्धो महाराज पार्षतः परवीरहा । द्रोणाय चिक्षेप गदां यमदण्डोपमां रणे,महाराज! तब शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले धृष्टद्युम्नने कुपित हो द्रोणाचार्यपर गदा चलायी, जो रणभूमिमें यमदण्डके समान भयंकर थी
tataḥ kruddho mahārāja pārṣataḥ paravīrahā | droṇāya cikṣepa gadāṃ yamadaṇḍopamāṃ raṇe ||
Sañjaya dijo: Entonces, oh Rey, el hijo de Pṛṣata—matador de héroes enemigos—airado en el fragor del combate, arrojó contra Droṇa una maza, terrible como la vara de Yama. La escena muestra cómo la ira en el campo de batalla impulsa incluso a guerreros célebres a golpes de destrucción decisiva, donde el deber marcial y la enemistad personal convergen en intención letal.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) intensifies violence and narrows judgment in war: a warrior’s duty to fight can become entangled with personal rage, and the imagery of Yama’s rod stresses the ethical gravity of actions that aim at death.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Dhṛṣṭadyumna, furious in battle, throws a terrifying mace at Droṇācārya—an aggressive, potentially decisive strike against a foremost commander.