युद्धसंग्रहः
Kurukṣetra Campaign in Summary
विपणापणवान् रम्यो भक्ष्यभोज्यविहारवान्
vaiśampāyana uvāca | vipaṇāpaṇavān ramyo bhakṣyabhojyavihāravān | sa mahān parvataparaḥ mahotsavaḥ parama-maṅgalamayaḥ pratibhāti | tatra dūkānāni ca bāzārāś ca āsan | bhakṣya-bhojyāni yathā-iṣṭaṃ prāpyante sma | sarvataḥ paribhramaṇa-vihārasya saukaryaṃ āsīt | vastra-mālānāṃ rāśayaḥ saṃnihitāḥ | vīṇā-veṇu-mṛdaṅgāś ca vādyante sma | etaiḥ sarvaiḥ tatra ramyatā bahu vardhitā | tatra dīnānām andhānām anāthānāṃ ca nityam surā-maireya-miśritaṃ bhakṣya-bhojyaṃ dīyate sma |
Dijo Vaiśampāyana: Aquel gran festival, celebrado en la montaña, parecía supremamente auspicioso. Había tiendas y mercados; la comida y la bebida se hallaban en abundancia, según el deseo de cada cual, y era fácil moverse y recrearse en todas direcciones. Se amontonaban prendas y guirnaldas, mientras resonaban la vīṇā, la flauta y los tambores mṛdaṅga. Por todo ello, el encanto del lugar crecía grandemente. Además, para los pobres, los ciegos y los huérfanos, se distribuían sin cesar provisiones de comida y bebida—mezcladas con surā y maireya.
वैशम्पायन उवाच
The passage highlights a ruler’s public prosperity expressed through orderly celebration and generosity: abundance is not merely displayed but also redistributed to society’s most vulnerable (the poor, blind, and orphaned). It frames auspiciousness (maṅgala) as including social care alongside spectacle.
Vaiśampāyana describes a grand mountain-set festival with bustling markets, plentiful food, music, and leisure. Alongside the festivities, continuous distribution of provisions is arranged for disadvantaged people, indicating organized public charity during the celebration.