Cāturhotra as Inner Sacrifice (Yoga-Yajña) and Nārāyaṇa Recitation
अदन्नन्नान्यथो<विद्वान् ममत्वेनोपपद्यते । आत्मार्थ पाचयन्नन्नं ममत्वेनोपहन्यते
adann annam anyathā ’vidvān mamatvenopapadyate | ātmārthaṃ pācayann annaṃ mamatvenopahanyate ||
Dijo el bráhmana: «El ignorante, cuando come alimento no dado (como don u ofrenda), queda enredado, de modo torcido, en la posesividad del “mío”. Del mismo modo, quien cocina comida sólo para sí mismo es abatido por esa misma falta de posesividad.»
ब्राह्मण उवाच
Food and livelihood should be connected to giving and offering; when one eats or cooks purely for oneself, the mind hardens into ‘mine-ness’ (mamatva), which is presented as a destructive ethical fault.
A brāhmaṇa speaker delivers a moral instruction, using the everyday act of eating and cooking to warn against egoic appropriation and to commend a life oriented toward sharing, alms, and offering.