Shloka 24
Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
स्रोतोभिरययर्विजानाति इन्द्रियार्थान् शरीरभूत्,देहधारी जीव जिन इन्द्रियोंके द्वारा रूप, रस आदि विषयोंका अनुभव करता है, उनके द्वारा वह भोजनसे परिपषुष्ट होनेवाले प्राणोंको नहीं जान पाता। इस शरीरके भीतर रहकर जो कार्य करता है, वह सनातन जीव है
srotobhir ayayar vijānāti indriyārthān śarīrabhūtān; dehadhārī jīvaḥ yena indriyaiḥ rūpa-rasa-ādi-viṣayān anubhavati, taiḥ sa bhojanena paripuṣṭa-prāṇān na jānāti. asya śarīrasya bhitare sthitvā yaḥ karma karoti, sa sanātano jīvaḥ.
Dijo el Siddha: «Por los canales del cuerpo (srota) se aprehenden los objetos de los sentidos, ligados al armazón físico. Pero el ser encarnado—que por los sentidos experimenta forma, sabor y demás—no llega, con esos mismos instrumentos, a conocer de veras los alientos vitales (prāṇa) nutridos por el alimento. Quien mora en este cuerpo y ejecuta la acción, ése es el jīva eterno».
सिद्ध उवाच