Shloka 146
धृतराष्ट्रस्य वनप्रस्थानानुज्ञा | Permission for Dhṛtarāṣṭra’s Forest-Retirement
भवन्तो5स्य च वीरस्य न्यासभूता: कृता मया । मुझे ये बातें अवश्य कहनी चाहिये, ऐसा सोचकर ही मैं आपलोगोंसे यह सब कहता हूँ। मैं इन राजा युधिष्ठिरको धरोहरके रूपमें आप सब लोगोंके हाथ सौंप रहा हूँ और आपलोगोंको भी इन वीर नरेशके हाथमें धरोहरकी ही भाँति दे रहा हूँ
vaiśampāyana uvāca | bhavanto 'sya ca vīrasya nyāsabhūtāḥ kṛtā mayā |
Dijo Vaiśampāyana: «Os he designado a todos como depositarios de este rey heroico. Pensando: “Debo decir estas cosas sin falta”, hablo así: os confío al rey Yudhiṣṭhira como un depósito sagrado, y del mismo modo os pongo en manos de este valiente soberano como depósito, para que se sostengan la responsabilidad mutua, la protección y el consejo conforme al dharma».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Righteous governance depends on mutual trusteeship: elders/counselors must safeguard and guide the king, and the king must protect and honor them—treating each other as a sacred trust (nyāsa) under dharma.
The speaker formally designates a group of respected persons as guardians/trustees for the heroic king (identified in the accompanying context as Yudhiṣṭhira), emphasizing that this entrustment is a deliberate ethical charge, not merely a political arrangement.