Shloka 3
ब्राह्मणपूजा-राजधर्मः | Royal Duty of Honoring Learned Brahmins
सत्पुरुषोंमें श्रेष्ठ पितामह! परंतु सुना जाता है कि पूर्वकालमें विश्वामित्रजीने इसी शरीरसे ब्राह्मणत्व प्राप्त कर लिया था और आप जो उसे सर्वथा दुर्लभ बता रहे हैं (ये दोनों बातें परस्पर विरुद्ध-सी जान पड़ती हैं) ।। वीतहव्यश्व नृपति: श्रुतो मे विप्रतां गत: । तदेव तावद् गाड़ेय श्रोतुमिच्छाम्यहं विभो,मेरे सुननेमें यह भी आया है कि राजा वीतहत्य क्षत्रियसे ब्राह्मण हो गये थे। गड़ानन्दन प्रभो! अब मैं पहले उसी प्रसड़को सुनना चाहता हूँ
Yudhiṣṭhira uvāca: Satpuruṣeṣu śreṣṭha pitāmaha! śrūyate ca purākāle Viśvāmitro ’nenaiva śarīreṇa brāhmaṇatvaṃ prāptavān iti; bhavatā ca tad atyanta-durlabham ucyate—etad ubhayaṃ paraspara-virodham iva pratibhāti. Vītahavyaś ca nṛpatiḥ śruto me vipratāṃ gataḥ. Tad eva tāvad, Gādeya, śrotum icchāmy ahaṃ vibho.
Dijo Yudhiṣṭhira: «Abuelo, el mejor entre los virtuosos. Sin embargo, se oye que en tiempos antiguos Viśvāmitra alcanzó la condición de brahmán en este mismo cuerpo; y tú, en cambio, la describes como algo sumamente difícil de obtener: ambas afirmaciones parecen contradecirse. También he oído que el rey Vītahavya, aunque era kṣatriya, llegó a ser brahmán. Oh descendiente de Gādhi, poderoso: de ese relato, ante todo, deseo escuchar.»
युधिछिर उवाच