एक एव चरेद् धर्म न धर्मध्वजिको भवेत् | धर्मवाणिजका होते ये धर्ममुपभुज्जते
eka eva cared dharmaṁ na dharmadhvajiko bhavet | dharmavāṇijakā hote ye dharmam upabhuñjate ||
Dijo Bhishma: «Que una persona practique el dharma aunque deba hacerlo en soledad; que no se convierta en quien exhibe la virtud como estandarte. Quienes hacen del dharma un medio de sustento—quienes “consumen” el dharma por ganancia—no son más que mercaderes de rectitud».
भीष्म उवाच
True dharma is inward integrity and consistent conduct, not public display. One should practice righteousness even without social support, and avoid using dharma as a tool for status, profit, or livelihood.
In the Anushasana Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on ethical living and right conduct. Here he warns against performative religiosity (dharmadhvaja) and condemns those who commercialize dharma (dharmavāṇijaka).