Shloka 46
Adhyāya 152 — Bhīṣma’s Authorization for Yudhiṣṭhira’s Return to the Capital (नगरप्रवेशानुज्ञा)
शुश्रूषां परिचर्या च करोत्यविमना: सदा । सुप्रतीता विनीता च सा नारी धर्मभागिनी,जो स्त्री अपने हृदयको शुद्ध रखती, गृहकार्य करनेमें कुशल और पुत्रवती होती, पतिसे प्रेम करती और पतिको ही अपने प्राण समझती है, वही धर्मफल पानेकी अधिकारिणी होती है। जो सदा प्रसन्नचित्तसे पतिकी सेवा-शुश्रूषामें लगी रहती है, पतिके ऊपर पूर्ण विश्वास रखती और उसके साथ विनयपूर्ण बर्ताव करती है, वही नारी धर्मके श्रेष्ठ फलकी भागिनी होती है
śuśrūṣāṃ paricaryā ca karoty avimanāḥ sadā | supratītā vinītā ca sā nārī dharmabhāginī ||
Maheshvara dijo: La mujer que, con la mente sin turbación, se entrega continuamente a un servicio atento y al debido cuidado del hogar—plena de confianza y modesta en su conducta—llega a ser partícipe legítima del dharma y de sus frutos. El verso presenta la fidelidad conyugal y el servicio voluntario, realizados con alegría interior y humildad, como una senda de disciplina ética que otorga el mérito religioso más alto dentro del orden doméstico.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that steady, willing service and care within marriage—done without resentment, with trust and humility—constitute a dharmic discipline through which a woman becomes a participant in religious merit (dharma-phala).
Śrī Maheśvara is instructing on household dharma, describing the qualities and conduct by which a wife is said to attain the best fruits of dharma: constant service (śuśrūṣā), practical care (paricaryā), inner cheer, trust, and modest behavior.