Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
सथूमा न््यपतत् सार्चिर्दिवोल्का नभसभ्ष्युता । तथा वसूनां रुद्राणामादित्यानां च सर्वश:
kāśyapa uvāca | sadhūmā nyapatat sārcir divolkā nabhasā cyutā | tathā vasūnāṁ rudrāṇām ādityānāṁ ca sarvaśaḥ |
Dijo Kāśyapa: «Del cielo cayó un meteoro, ceñido de humo y llama. Asimismo, entre los Vasus, los Rudras y los Ādityas —en todas partes— surgieron presagios y turbaciones». En el relato, estas señales celestes anuncian una ruptura del orden cósmico: cuando las esferas divinas se estremecen, se presagia un grave conflicto y las consecuencias éticas del adharma, advirtiendo que el desorden en la conducta se refleja como desorden en la naturaleza.
कश्यप उवाच
The verse underscores the Mahābhārata’s moral logic that disturbances in dharma are reflected as disturbances in the cosmos: ominous signs (meteors, fiery phenomena) function as warnings that grave ethical imbalance and impending conflict are at hand.
Kāśyapa reports a striking omen: a smoke-and-flame meteor falls from the sky, and widespread disturbances appear among major classes of gods (Vasus, Rudras, Ādityas), indicating an extraordinary, foreboding upheaval.