Shloka 75
Śārṅgakānāṃ Avināśaḥ (Why the Śārṅga Birds Were Spared) | शार्ङ्गकानामविनाशः
सर्वसंहननोपेतं सर्वलक्षणलक्षितम् | दुर्धर्षमृषभस्कन्ध॑ व्यात्ताननमिवोरगम्,वह दूसरोंको तिरस्कृत करनेवाले समस्त सदगुणोंसे सम्पन्न, सभी उत्तम लक्षणोंसे सुशोभित एवं दुर्धर्ष था। उसके कंधे वृषभके समान हृष्ट-पुष्ट थे तथा मुँह बाये हुए सर्पकी भाँति वह शत्रुओंको भयानक प्रतीत होता था
sarvasaṁhananopetaṁ sarvalakṣaṇalakṣitam | durdharṣam ṛṣabhaskandhaṁ vyāttānanam ivoragam ||
Dijo Vaiśampāyana: Estaba dotado de un cuerpo compacto y poderoso, señalado por todos los signos auspiciosos, y era difícil de acometer o vencer. Con hombros anchos y firmes como los de un toro, y con un rostro como el de una serpiente con las fauces abiertas, se mostraba terrible a sus enemigos: uno que no toleraba el desprecio y llevaba el sello de muchas nobles cualidades.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical ideal of kṣatriya-bearing: strength disciplined into a formidable presence, signaled through auspicious traits and unwavering courage, so that injustice and hostility are deterred.
Vaiśampāyana is describing a powerful figure’s physical and symbolic qualities—compact strength, auspicious signs, bull-like shoulders, and a serpent-like, fearsome visage—to convey how intimidating and hard to defeat he appears to enemies.