Shloka 33
Śārṅgakānāṃ Avināśaḥ (Why the Śārṅga Birds Were Spared) | शार्ङ्गकानामविनाशः
एते चान्ये च बहवो वृष्णिभोजान्धकास्तथा । आजम्मु: खाण्डवप्रस्थमादाय हरणं बहु,सत्यक, सात्यकि, सात्वतवंशी कृतवर्मा, प्रद्युम्मन, साम्ब, निशठ, शंकु, पराक्रमी चारुदेष्ण, झिल्ली, विपृथु, महाबाहु सारण तथा दिद्वानोंमें श्रेष्ठ गद--ये तथा और दूसरे भी बहुत-से वृष्णि, भोज और अन्धकवंशके लोग दहेजकी बहुत-सी सामग्री लेकर खाण्डवप्रस्थमें आये थे
ete cānye ca bahavo vṛṣṇibhojāndhakās tathā | ājagmuḥ khāṇḍavaprastham ādāya haraṇaṃ bahu ||
Dijo Vaiśampāyana: Muchos otros también—hombres de los linajes Vṛṣṇi, Bhoja y Andhaka—llegaron a Khāṇḍavaprastha llevando abundantes dones nupciales y riquezas. El pasaje sitúa el hecho en la ética del parentesco y la alianza: la transferencia pública y generosa de bienes señala un matrimonio socialmente sancionado, fortalece los vínculos entre casas y afirma el dharma mediante una costumbre ordenada y atestiguada, no por coerción.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as expressed through proper social rites: marriage alliances are affirmed publicly by kin arriving with generous gifts, emphasizing legitimacy, reciprocity, and the strengthening of communal bonds.
Vaiśampāyana reports that many members of the Vṛṣṇi, Bhoja, and Andhaka clans came to Khāṇḍavaprastha carrying abundant valuables intended as marriage-related gifts, indicating a major family gathering connected with a wedding alliance.