Shloka 29
Subhadrā-vivāha-saṃsthāpana, Vṛṣṇi–Kuru satkāra, and Abhimanyu-janma
Chapter 213
सच ते धर्म एव स्याद् दत्त्वा प्राणान् ममार्जुन । भक्तां च भज मां पार्थ सतामेतन्मतं प्रभो,मेरी रक्षा करनेसे आपके धर्मका लोप नहीं होगा। यदि आपके इस धर्मका थोड़ा-सा व्यतिक्रम भी हो जाय तो भी मुझे प्राणदान देनेसे तो आपको महान् धर्म होगा ही। अतः मेरे स्वामी कुन्तीकुमार अर्जुन! मैं आपकी भक्त हूँ, मुझे स्वीकार कीजिये; यह आर्तरक्षण सत्पुरुषोंका मत है
sac cet te dharma eva syād dattvā prāṇān mamārjuna | bhaktāṁ ca bhaja māṁ pārtha satām etan mataṁ prabho ||
Dijo Arjuna: «Si al concederme la vida tu dharma permanece intacto, hazlo. Aun si hubiera una leve desviación de tu norma acostumbrada, salvar mi vida seguiría siendo un gran acto de rectitud. Por eso, oh Pārtha, mi señor—acéptame, pues te soy devota. Proteger a quien está en aflicción es el juicio asentado de los virtuosos».
अजुन उवाच
Educational Q&A
That protecting a person in distress (ārtarakṣaṇa) is upheld by the virtuous as a paramount dharma; even if it seems to conflict with a minor rule, saving life is presented as the higher ethical good.
Arjuna appeals to his lord as a devotee and supplicant, arguing that granting him protection and life will not diminish the other’s dharma; rather, it will fulfill a greater righteousness recognized by good people.