Shloka 10
Subhadrā-vivāha-saṃsthāpana, Vṛṣṇi–Kuru satkāra, and Abhimanyu-janma
Chapter 213
कृताभिषेकैर्विद्वद्धिर्नियतै: सत्पथि स्थितै: । शुशुभे5तीव तदू राजन् गड्जाद्वारं महात्मभि:,गंगाके तटपर जब अलग-अलग अग्नियाँ प्रज्वलित हो गयीं और सन्मार्गमें स्थित एवं मन-इन्द्रियोंको वशमें रखनेवाले विद्वान् ब्राह्मणलोग स्नान करके फूलोंके उपहार चढ़ाकर जब पूर्वोक्त अग्नियोंमें आहुति दे चुके, तब उन महात्माओंके द्वारा उस गंगाद्वार नामक तीर्थकी शोभा बहुत बढ़ गयी
Vaiśampāyana uvāca: kṛtābhiṣekair vidvadbhir niyataiḥ satpathi sthitaiḥ | śuśubhe 'tīva tadā rājan gaṅgādvāraṁ mahātmabhiḥ ||
Vaiśampāyana dijo: Oh rey, entonces Gaṅgādvāra resplandecía en extremo, engalanada por hombres de gran alma—doctos y disciplinados—que habían cumplido el baño ritual y los ritos de consagración, permaneciendo firmes en la senda de la rectitud. La escena muestra cómo el autodominio y la acción ritual correcta, unidos al saber y a la conducta moral, embellecen un lugar sagrado y elevan la atmósfera espiritual de la comunidad.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that a sacred place becomes truly radiant through the presence of disciplined, learned people who adhere to satpatha (the righteous path). Ethical self-restraint (niyama) and right conduct are presented as the real adornment of a tīrtha.
Vaiśampāyana describes a scene at the tīrtha called Gaṅgādvāra: learned and self-controlled great-souled men have completed their ritual bathing and observances, and their righteous presence makes the place shine with exceptional splendor.