Shloka 9
द्रौपदी-वरण-प्रत्ययः — Intelligence Reports and the Kaurava Court’s Response
तेषां तु भैक्ष॑ं प्रतिगृह्म कृष्णा दत्त्वा बलिं ब्राह्मणसाच्च कृत्वा । तां चैव वृद्धां परिवेष्य तांश्व नरप्रवीरान् स्वयमप्यभुड्धक्त,जब वे लौटे तब उनकी भिक्षामें मिले हुए अन्नको लेकर (उनकी माताके आज्ञानुसार) द्रौपदीने देवताओंको बलि समर्पित की, ब्राह्मणोंको दिया और उन वृद्धा स्त्री तथा उन प्रमुख नरवीरोंको अलग-अलग भोजन परोसकर अन्तमें स्वयं भी बचे हुए अन्नको खाया
teṣāṃ tu bhaikṣaṃ pratigṛhya kṛṣṇā dattvā baliṃ brāhmaṇebhyaś ca kṛtvā | tāṃ caiva vṛddhāṃ pariveṣya tāṃś ca narapravīrān svayam apy abhuṅkta ||
Cuando ellos regresaron, Kṛṣṇā (Draupadī) recibió el alimento obtenido por limosna y, conforme al deber del hogar, ofreció primero una porción como oblación (bali) a las potestades divinas y luego dio las partes debidas a los brāhmaṇas. Después sirvió a la anciana y a aquellos varones eminentes, y sólo al final comió ella misma lo que quedó.
धृष्टह्ुम्न उवाच
Educational Q&A
The verse highlights gṛhastha-dharma: food should be shared in an ordered, ethical way—first as a sacred offering, then to Brāhmaṇas/guests and dependents, and only then should one eat oneself. It models restraint and prioritizing others’ welfare.
Draupadī receives the alms-food brought back by the men, performs the customary offering (bali), gives portions to Brāhmaṇas, serves an elderly woman and the leading men, and finally eats what remains.