Shloka 33
और्वोपाख्यानम्
Aurva Episode: Restoration of Sight and Restraint of World-Destructive Anger
शिरोरुहेषु जग्राह माल्यवत्सु धनंजय: । भ्रातृन् प्रति चकर्षाथ सो<स्त्रपातादचेतसम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! ऐसा कहकर पाण्डुनन्दन अर्जुनने कुपित हो गन्धर्वपर वह प्रज्वलित आग्नेय अस्त्र चला दिया। उस अस्त्रने गन्धर्वके रथको जलाकर भस्म कर दिया। वह रथहीन गन्धर्व व्याकुल हो गया और अस्त्रके तेजसे मूढ होकर नीचे मुँह किये गिरने लगा। महाबली अर्जुनने उसके फ़ूलकी मालाओंसे सुशोभित केश पकड़ लिये और घसीटकर अपने भाइयोंके पास ले आये। अस्त्रके आघातसे वह गन्धर्व अचेत हो गया था
śiroruheṣu jagrāha mālyavatsu dhanañjayaḥ | bhrātṝn prati cakarṣātha so 'strapātād acetasaḥ ||
Dijo Vaiśampāyana: Dhanañjaya (Arjuna) lo asió por los cabellos, adornados con guirnaldas, y lo arrastró hacia sus hermanos. Golpeado por la fuerza del arma, aquel Gandharva había quedado inconsciente. El episodio subraya la resolución de Arjuna de proteger a sus hermanos, y a la vez muestra cómo una fuerza avasalladora puede reducir incluso a un adversario celestial a la impotencia, abriendo una tensión ética entre la necesaria contención de una amenaza y la humillación de arrastrar a un enemigo caído.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights protective kṣatriya resolve—Arjuna neutralizes a dangerous opponent and brings him under control—while implicitly cautioning that victory should be tempered by dharma, since overpowering a fallen foe can slide into needless humiliation.
After the Gandharva is rendered unconscious by the weapon’s impact, Arjuna grabs him by his garland-adorned hair and drags him to where his brothers are, presenting the subdued adversary.