Shloka 2
और्वोपाख्यानम्
Aurva Episode: Restoration of Sight and Restraint of World-Destructive Anger
आमन्त्य ब्राह्मा्ं पूर्वमभिवाद्यानुमान्य च । समैरुदड्मुखैर्मार्गर्यथोद्दिष्टं परंतपा:,परंतप! कुन्तीकुमारोंने पहले ही अपने आश्रयदाता ब्राह्मणसे पूछकर जानेकी आज्ञा ले ली थी और चलते समय बड़े आदरके साथ उन्हें प्रणाम किया। वे सब लोग उत्तर दिशाकी ओर जानेवाले सीधे मार्गोॉद्वारा उत्तराभिमुख हो अपने अभीष्ट स्थान पंचालदेशकी ओर बढ़ने लगे
āmantya brāhmān pūrvam abhivādyānumānya ca | samair udanmukhair mārgair yathoddiṣṭaṃ paraṃtapāḥ ||
Dijo Vaiśampāyana: Tras despedirse primero de los brāhmaṇas—saludándolos con reverencia y recibiendo su aprobación—los hijos de Kuntī emprendieron la marcha. Siguiendo los caminos rectos orientados al norte, tal como se les había indicado, aquellos abrasadores de enemigos avanzaron hacia su destino anhelado: la tierra de Pañcāla.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dhārmic etiquette: before undertaking an important action, one should seek leave from one’s elders/benefactors, offer respectful salutations, and proceed with their consent—showing humility, gratitude, and social responsibility.
After receiving permission and blessing from the brāhmaṇas who had sheltered or guided them, the sons of Kuntī depart and travel northward by the direct routes indicated, heading toward their intended destination in Pañcāla.