Shloka 17
जतुगृहदाहः — The Burning of the Lac House and the Pāṇḍavas’ Concealed Escape
वैशम्पायन उवाच ततः क्षिप्तमिवात्मानं मत्वा पार्थो5 भ्यभाषत । कर्ण भ्रातृसमूहस्य मध्येडचलमिव स्थितम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! उस समय अर्जुनने अपने-आपको कर्णद्वारा तिरस्कृत-सा मानकर दुर्योधन आदि सौ भाइयोंके बीचमें अविचल-से खड़े हुए कर्णको सम्बोधित करके कहा
Vaiśampāyana uvāca: tataḥ kṣiptam ivātmānaṃ matvā pārtho ’bhyabhāṣata | karṇa bhrātṛ-samūhasya madhye ’calam iva sthitam ||
Dijo Vaiśampāyana: Entonces Pārtha (Arjuna), sintiéndose como si Karṇa lo hubiese desdeñado, se dirigió a Karṇa, que permanecía firme e inmóvil en medio del grupo de hermanos (Duryodhana y los demás).
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how the feeling of being dishonored can provoke confrontation; ethical restraint in speech is crucial because pride and perceived insult can intensify enmity and shape future conflict.
Vaiśampāyana narrates that Arjuna, thinking Karṇa has slighted him, speaks to Karṇa, who stands resolute among the Kaurava brothers (notably Duryodhana’s circle).