आदि पर्व — जातुगृह-प्रसङ्गः: विदुरप्रेषित-खनकस्य सूचना तथा पलायन-मार्ग-निर्माणम्
Adi Parva 135: The Miner’s Warning and Construction of the Escape Passage
भ्रमतश्न॒ वराहस्य लोहस्य प्रमुखे समम् । पज्च बाणानसंयुक्तान् सम्मुमोचैकबाणवत्,रंगभूमिमें लोहेका बना हुआ सूअर इस प्रकार रखा गया था कि वह सब ओर चक्कर लगा रहा था। उस घूमते हुए सूअरके मुखमें अर्जुनने एक ही साथ एक बाणकी भाँति पाँच बाण मारे। वे पाँचों बाण एक-दूसरेसे सटे हुए नहीं थे
bhramataś ca varāhasya lohasya pramukhe samam | pañca bāṇān asaṁyuktān sammumocaika-bāṇavat ||
Dijo Vaiśampāyana: Mientras el jabalí de hierro giraba sin cesar, Arjuna soltó cinco flechas a la vez, como si fueran una sola, y dio de lleno en su boca. Aunque disparadas en un instante, las cinco flechas no quedaron pegadas entre sí; cada una halló su blanco con precisión distinta—señal de dominio disciplinado, no de fuerza temeraria.
वैशम्पायन उवाच
Excellence in action comes from disciplined focus and control: power is meaningful when guided by precision, timing, and steadiness rather than mere display.
A rotating iron boar is set up as a target. Arjuna releases five arrows at once toward its mouth, making them seem like a single shot, yet each arrow remains distinct—demonstrating extraordinary archery skill.