Shloka 14
Vāraṇāvata-praveśa and Jatugṛha-saṃdeha
Entry into Vāraṇāvata and Suspicion of the Lac-House
(बाह्लीकं सोमदत्तं च भूरिश्रवसमेव च । कुरूनन्यांश्व सचिवानादाय नगरादू बहि: ।।) मुक्ताजालपरिक्षिप्तं वैदूर्यममणिशोभितम् । शातकुम्भमयं दिव्यं प्रेक्षागारमुपागमत्,तत्पश्चात् जब निश्चित दिन आया, तब मन्त्रियोंसहित राजा धृतराष्ट्र भीष्मजी तथा आचार्यप्रवर कृपको आगे करके बाह्नलीक, सोमदत्त, भूरिश्रवा तथा अन्यान्य कौरवों और मन्त्रियोंको साथ ले नगरसे बाहर उस दिव्य प्रेक्षागृहमें आये। उसमें मोतियोंकी झालरें लगी थीं, वैदूर्यमणियोंसे उस भवनको सजाया गया था तथा उसकी दीवारोंमें स्वर्णखण्ड मढ़े गये थे
bāhlīkaṃ somadattaṃ ca bhūriśravasam eva ca | kurūn anyāṃś ca sacivān ādāya nagarād bahir || muktājālaparikṣiptaṃ vaidūryamaṇiśobhitam | śātakumbhamayaṃ divyaṃ prekṣāgāram upāgamat ||
Dijo Dhṛtarāṣṭra: Llevando consigo a Bāhlīka, Somadatta y Bhūriśravas, junto con otros kurus y sus ministros, salió de la ciudad y se acercó a un espléndido salón de contemplación. Estaba cubierto con redes de perlas, adornado con gemas vaidūrya y hecho con paneles de oro puro, casi divinos: una ostentación de magnificencia real que enmarca lo venidero con el contraste entre el brillo del poder y el peligro moral que le sigue.
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how royal grandeur and external brilliance can surround moments of grave ethical consequence; it subtly prepares the reader to notice the tension between dazzling power and the need for discernment and dharma in what follows.
Dhṛtarāṣṭra, accompanied by senior Kuru figures (Bāhlīka, Somadatta, Bhūriśravas), other Kurus, and ministers, leaves the city and goes to a richly decorated viewing-hall prepared for public spectacle.