Shloka 45
Droṇa’s Ācārya-Dakṣiṇā: Capture of Drupada and Division of Pāñcāla (द्रोण-आचार्यदक्षिणा)
ततो दुर्योधन: पापस्तद्धक्ष्ये कालकूटकम् । विषं प्रक्षेपपामास भीमसेनजिघांसया,तदनन्तर उस सुन्दर उद्यानमें क्रीड़ाके लिये आये हुए कौरव और पाण्डव एक-दूसरेके मुँहमें खानेकी वस्तुएँ डालने लगे। उस समय पापी दुर्योधनने भीमसेनको मार डालनेकी इच्छासे उनके भोजनमें कालकूट नामक विष डलवा दिया
tato duryodhanaḥ pāpas tad dhakṣye kālakūṭakam | viṣaṃ prakṣepapāmāsa bhīmasenajighāṃsayā ||
Entonces el pecaminoso Duryodhana, resuelto a destruir a Bhīmasena, hizo mezclar en su alimento el veneno mortal llamado Kālakūṭa. Al fondo, los Kauravas y los Pāṇḍavas—que habían acudido a jugar en aquel hermoso jardín—seguían, entre risas, poniéndose bocados en la boca; pero el corazón de Duryodhana convirtió aquel juego inocente en ocasión de traición y de intento de asesinato.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how envy and adharma corrupt even ordinary, innocent situations: Duryodhana’s intent to kill by poison exemplifies treachery and moral collapse, setting the ethical contrast between righteous conduct and destructive jealousy.
While the Kauravas and Pāṇḍavas are playfully sharing food during recreation in a garden, Duryodhana secretly arranges for the deadly poison Kālakūṭa to be mixed into Bhīma’s food, attempting to kill him.