Adhyaya 71: पुरत्रयवृत्तान्तः—ब्रह्मवरदानम्, मयकृतत्रिपुर-निर्माणम्, विष्णुमाया-धर्मविघ्नः, शिवस्तुति, त्रिपुरदाहोपक्रमः
वापीकूपतडागैश् च दीर्घिकाभिस्तु सर्वतः मत्तमातङ्गयूथैश् च तुरङ्गैश् च सुशोभनैः
vāpīkūpataḍāgaiś ca dīrghikābhistu sarvataḥ mattamātaṅgayūthaiś ca turaṅgaiś ca suśobhanaiḥ
Estaba adornado por todas partes con vāpīs (pozos escalonados), pozos, estanques y largos depósitos de agua; y también con manadas de elefantes en celo y caballos espléndidos—señales de un reino próspero, protegido por el Dharma, que sostiene el culto y la observancia sagrada para el paśu (alma atada) que busca refugio en el Pati, el Señor.
Suta Goswami
It depicts the outer supports of Shiva-bhakti—waterworks and prosperity—needed for snāna, abhiṣeka, and daily pūjā, showing how a well-ordered kṣetra enables sustained Linga worship.
Indirectly: Shiva as Pati is implied as the unseen ground of order and auspiciousness—where dharma prevails, resources and beauty arise, creating conditions for the paśu to turn from bondage (pāśa) toward worship and liberation.
Ritual purity and temple practice are implied—availability of wells and tanks supports snāna, tīrtha-sevā, and Linga abhiṣeka; yogically, it points to preparing conducive external conditions for disciplined sādhana.