Adhyaya 37

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे षट्त्रिंशो ऽध्यायः मार्कण्डय उवाच तपनस्य सुता देवी त्रिषु लोकेषु विश्रुता / समागता महाभागा यमुना यत्र निम्नगा

Así, en el sagrado Śrī Kūrma Purāṇa, en la Saṃhitā de seis mil versos, en el Pūrvabhāga, el capítulo trigésimo sexto. Dijo Mārkaṇḍeya: «La Diosa, hija de Tapan (el Sol), célebre en los tres mundos—la ilustre Yamunā—ha llegado al lugar donde el río desciende y fluye».

Verse 2

येनैव निः सृता गङ्गा तेनैव यमुना गता / योजनानां सहस्त्रेषु कीर्तनात् पापनाशनी

Del mismo manantial del que brotó el Gaṅgā, también fluyó la Yamunā. Aun a miles de yojanas de distancia, con solo recordarla y cantarla, ella destruye el pecado.

Verse 3

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च यमुनायां युधिष्ठिर / सर्वपापविनिर्मुक्तः पुनात्यासप्तमं कुलम् / प्राणांस्त्यजति यस्तत्र स याति परमां गतिम्

Oh Yudhiṣṭhira, quien allí se baña y bebe las aguas de la Yamunā queda libre de todo pecado y purifica su linaje hasta la séptima generación. Y quien entrega allí su aliento vital alcanza el destino supremo.

Verse 4

अग्नितीर्थमिति ख्यातं यमुनादक्षिण तटे / पश्चिमे धर्मराजस्य तीर्थं त्वनरकं स्मृतम् / तत्र स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्ते ऽपुनर्भवाः

En la ribera meridional de la Yamunā hay un vado sagrado famoso como Agni-tīrtha. Al oeste de él está el tīrtha de Dharmarāja, recordado como Anaraka («lugar sin infierno»). Quienes se bañan allí, aun si después mueren, van al cielo y no retornan de nuevo al renacer.

Verse 5

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां स्नात्वा संतर्पयेच्छुचिः / धर्मराजं महापापैर्मुच्यते नात्र संशयः

En el decimocuarto día lunar (caturdaśī) de la quincena oscura, tras bañarse y quedar puro, debe ofrecerse tarpana (libación de agua) a Dharmarāja; así se es liberado de grandes pecados, sin duda alguna.

Verse 6

दश तीर्थसहस्त्राणि त्रिंशत्कोट्यस्तथापराः / प्रयागे संस्थितानि स्युरेवमाहुर्मनीषिणः

Diez mil tīrthas sagrados, y además otros treinta crores, se dice que están establecidos en Prayāga—así lo proclaman los sabios.

Verse 7

तिस्त्रः कोट्योर्ऽधकोटी च तीर्थानां वायुरब्रवीत् / दिवि भूम्यन्तरिक्षे च तत्सर्वं जाह्नवी स्मृता

Vāyu declaró que hay tres crores y medio de tīrthas; en el cielo, en la tierra y también en la región intermedia—y, sin embargo, todo ello se recuerda como Jāhnavī, la misma Gaṅgā.

Verse 8

यत्र गङ्गा महाभागा स देशस्तत् तपोवनम् / सिद्धिक्षेत्रं तु तज्ज्ञेयं गङ्गातीरसमाश्रितम्

Dondequiera que fluya la muy bienaventurada Gaṅgā, esa tierra ha de conocerse como tapovana, bosque de austeridad. Sábese como siddhi-kṣetra, campo de logro espiritual, pues se ampara en las riberas de la Gaṅgā.

Verse 9

यत्र देवो महादेवो देव्या सह महेश्वरः / आस्ते वटेश्वरो नित्यं तत् तीर्थं तत् तपोवनम्

Donde Mahādeva—Maheśvara—mora eternamente junto con la Diosa como Vaṭeśvara, ese mismo lugar es tīrtha, y ese mismo es tapovana.

Verse 10

इदं सत्यं द्विजातीनां साधूनामात्मजस्य च / सुहृदां च जपेत् कर्णे शिष्यस्यानुगतस्य तु

Esta enseñanza es verdad: ha de decirse a los dos veces nacidos, a los virtuosos, al propio hijo y a los amigos de confianza; pero debe susurrarse al oído sólo a un discípulo devoto y obediente.

Verse 11

इदं धन्यमिदं स्वर्ग्यमिदं मेध्यमिदं सुखम् / इदं पुण्यमिदं रम्यं पावनं धर्म्यमुत्तमम्

Esto es auspicioso; esto conduce al cielo; esto purifica; esto es dicha. Esto es meritorio; esto es deleitable; esto santifica: éste es el camino supremo, conforme al dharma.

Verse 12

महर्षोणामिदं गुह्यं सर्वपापप्रमोचनम् / अत्राधीत्य द्विजो ऽध्यायं निर्मलत्वमवाप्नुयात्

Ésta es la enseñanza secreta de los grandes sabios, un medio que libera de todos los pecados. El dvija (dos veces nacido), al estudiar este capítulo, alcanza la pureza interior.

Verse 13

यश्चेदं शृणुयान्नित्यं तीर्थं पुण्यं सदा शुचिः / जातिस्मरित्वं लभते नाकपृष्ठे च मोदते

Quien, siempre puro, escucha cada día este relato sagrado del tīrtha meritorio, obtiene el poder de recordar nacimientos pasados y se regocija en la esfera celestial.

Verse 14

प्राप्यन्ते तानितीर्थानि सद्भिः शिष्टानुदर्शिभिः / स्नाहि तीर्थेषु कौरव्य न च वक्रमतिर्भव

Esos tīrthas sagrados son alcanzados por los buenos, por quienes siguen la conducta de los bien disciplinados. Oh hijo de Kuru, báñate en los tīrthas y no te vuelvas de mente torcida ni taimada.

Verse 15

एवमुक्त्वा स भगवान् मार्कण्डेयो महामुनिः / तीर्तानि कथयामास पृथिव्यां यानि कानिचित्

Dicho esto, el venerable gran sabio Mārkaṇḍeya comenzó entonces a relatar algunos de los tīrthas sagrados que existen sobre la tierra.

Verse 16

भूसमुद्रादिसंस्थानं प्रमाणं ज्योतिषां स्थितम् / पृष्टः प्रोवाच सकलमुक्त्वाथ प्रययो मुनिः

Interrogado, el sabio expuso por completo la disposición de la tierra y de los océanos, y las medidas y posiciones establecidas de los astros celestes; dicho todo, el muni partió.

Verse 17

य इदं कल्यमुत्थाय पठते ऽथ शृणोति वा / मुच्यते सर्वपापेभ्यो रुद्रलोकं स गच्छति

Quien se levanta al alba y recita esta enseñanza auspiciosa, o incluso quien la escucha, queda libre de todo pecado y alcanza el mundo de Rudra (Śiva).