Adhyaya 38

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने गृहराजान्तरकथनं नाम सप्तत्रिंशो ऽध्यायः अगस्त्य उवाच श्रुतमेतन्महावृत्तमाविर्भावादिकं महत् / भण्डासुरवधश्चैव देव्याः श्रीनगरस्थितिः

Así, en el Śrī Brahmāṇḍa Mahāpurāṇa, en la sección Uttarabhāga, en el diálogo entre Hayagrīva y Agastya, dentro del relato de Lalitā, está el capítulo trigésimo séptimo llamado «Exposición del interior del Palacio Real». Agastya dijo: He escuchado ya ese gran suceso: la manifestación de la Diosa y lo demás, así como la muerte de Bhaṇḍāsura y la morada de la Diosa en Śrīnagara.

Verse 2

इदानीं श्रोतुमिच्छामि तस्या मत्रस्य साधनम् / तन्मन्त्राणां लक्षणं च सर्वमेतन्निवेदय

Ahora deseo oír el método de realización de ese mantra y las características de esos mantras; expónme todo ello por completo.

Verse 3

हयग्रीव उवाच सर्वेभ्यो ऽपि पदार्थेभ्यः शाब्दं वस्तु महत्तरम् / सर्वेभ्यो ऽपि हि शब्देभ्यो वेदराशिर्महान्मुने

Hayagrīva dijo: Entre todas las realidades, la realidad sonora (śabda) es la más excelsa; y entre todos los sonidos, oh gran muni, el cúmulo de los Vedas es supremo.

Verse 4

सर्वेभ्यो ऽपि हि वेदेभ्यो वेदमन्त्रा महत्तराः / सर्वेभ्यो वेदमन्त्रेभ्यो विष्णुमन्त्रा महत्तराः

Entre todos los Vedas, los mantras védicos son más excelsos; y entre todos los mantras védicos, los mantras de Vishnu son aún más excelsos.

Verse 5

तेभ्यो ऽपि दौर्गमन्त्रास्तु महान्तो मुनिपुङ्गव / तेभ्यो गाणपता मन्त्रा मुने वीर्य महत्तराः

Oh excelso muni, aun por encima de esos mantras, los mantras de Durga (la Devi) son grandiosos; y por encima de los mantras de Durga, los mantras de Ganapati (Ganesha) poseen un vigor todavía mayor.

Verse 6

तेभ्यो ऽप्यर्कस्य मन्त्रास्तु तेभ्यः शैवा महत्तराः / तेभ्यो ऽपि लक्ष्मीमन्त्रास्तु तेभ्यः सारस्वता वराः

Por encima de ellos están los mantras de Arka, el Sol; y por encima de los mantras del Sol, los mantras de Shiva son aún más excelsos. Por encima de los mantras de Shiva están los mantras de Lakshmi; y por encima de los mantras de Lakshmi, los mantras de Sarasvati son los más nobles.

Verse 7

तेभ्यो ऽपि गिरिजामन्त्रास्तेभ्यश्चाम्नायभेदजाः / सर्वाम्नायमनुभ्यो ऽपि वाराहा मनवो वराः

Por encima de ellos están los mantras de Girijā (Pārvatī); y por encima de los mantras de Girijā, los mantras nacidos de las divisiones del Āmnāya (la tradición transmitida). Incluso por encima de todos los anu de los Āmnāya, los Manus de Vārāha son los más excelentes.

Verse 8

तेभ्यः श्यामामनुवरा विशिष्टा इल्वलान्तक / तेभ्यो ऽपि ललितामन्त्रा दशभेदविभेदिताः

Por encima de esos Manus de Vārāha, el Manu Śyāmā es el más excelente y singular, oh Ilvalāntaka; y por encima incluso de él están los mantras de Lalitā, diferenciados en diez modalidades.

Verse 9

तेषु द्वौ मनुराजौ तु वरिष्ठौ विन्ध्यमर्दन / लोपामुद्रा कामराज इति ख्यातिमुपागतौ

Entre ellos hubo dos reyes Manu, los más excelsos: Vindhyamardana y Lopāmudrā–Kāmarāja, que alcanzaron renombre sagrado.

Verse 10

ह्रादिस्तु लोपामुद्रा स्यात्कामराजस्तु कादिकाः / हंसादेर्वाच्यतां याताः कामराजो महेस्वरः

Lopāmudrā corresponde al mantra «Hrādi»; Kāmarāja, al mantra «Kādikā». Kāmarāja es el propio Mahēśvara, expresado por apelativos que comienzan con «Haṃsa» y otros.

Verse 11

स्मरादेर्वाच्यतां याता देवी श्रीललितांबिका / हादिकाद्योर्मन्त्रयोस्तु भेदो वर्णत्रयोद्भवः

La Diosa Śrī Lalitāmbikā es expresada por apelativos que comienzan con «Smara» y otros. La diferencia entre los mantras Hādikā y Ādya nace de una tríada de letras.

Verse 12

त्योश्च कामराजो ऽयं सिद्धिदो भक्तिशालिनाम् / शिवेन शक्त्या कामेन क्षित्या चैव तु मायया

Y este Kāmarāja otorga siddhi a los que poseen devoción. Está constituido por Śiva, Śakti, Kāma, Kṣiti (la tierra) y también por Māyā.

Verse 13

हंसेन भृगुणा चैव कामेन शशिमौलिना / शक्रेण भुवनेशेन चन्द्रेण च मनोभुवा

Es invocado como Haṃsa, como Bhṛgu, como Kāma, como el de la luna por diadema (Śaśimauli); como Śakra (Indra), como Bhuvaneśa, como Candra y también como Manobhū, nacido de la mente.

Verse 14

क्षित्या हृल्लेखया चैव प्रोक्तो हंसादिमन्त्रराट् / कामादिमन्त्रराजस्तु स्मरयोनिः श्रियो मुखे

Por Bhūmī y por la escritura del corazón fue proclamado el Rey de los mantras que comienza con «Haṃsa»; y el Rey de los mantras que comienza con «Kāma» es el origen de Smara, en el rostro de Śrī.

Verse 15

पञ्चत्रिकमहाविद्या ललितांबा प्रवाचिकाम् / ये यजन्ति महाभागास्तेषां सर्वत्र सिद्धये

La Pañcatrika Mahāvidyā, pronunciada por la Madre Lalitā como palabra sagrada: quienes la adoran, esos muy afortunados alcanzan la siddhi en todas partes.

Verse 16

सद्गुरोस्तु मनुं प्राप्य त्रिपञ्चार्णपरिष्कृतम् / सम्यक्संसाधयेद्विद्वान्वक्ष्यमाणप्रकारतः

Habiendo recibido del Sadguru el manu (mantra), purificado con las quince sílabas (tripañcārṇa), el sabio debe realizar la sādhana correctamente según el método que se expondrá.

Verse 17

तत्क्रमेण प्रवक्ष्यामि सावधानो मुने शृणु / प्रातरुत्थाय शिरसिस्मृत्वा कमलमुज्ज्वलम्

Ahora lo expondré en orden; oh muni, escucha con atención. Al levantarte por la mañana, recuerda sobre tu cabeza el loto resplandeciente.

Verse 18

सहस्रपत्रशोभाढ्यं सकेशरसुकर्णिकम् / तत्र श्रीमद्गुरुं ध्वात्वा प्रसन्नं करुणामयम्

El loto, adornado con el esplendor de mil pétalos, con polen y dulce corazón; allí medita en el venerable Guru, sereno y colmado de compasión.

Verse 19

ततोबहिर्विनिर्गत्य कुर्याच्छौचादिकाः क्रियाः / अथागत्य च तैलेन सामोदेन विलेपितः

Luego, saliendo afuera, cumpla los ritos de pureza, como las acciones de limpieza; y al volver, únjase con aceite fragante y perfumado.

Verse 20

उद्वर्तितश्च सुस्नातः शुद्धेनोष्णेन वारिणा / आपो निसर्गतः पूताः किं पुनर्वह्निसंयुताः / तस्मादुष्णोदके स्नायात्तदभावे यथोदकम्

Tras frotar el cuerpo, que se bañe bien con agua caliente y pura. El agua, por naturaleza, es purificadora; ¡cuánto más la que está unida al fuego y calentada! Por eso, báñese en agua caliente; si no la hay, con el agua disponible.

Verse 21

परिधाय पटौ शुद्धे कौसुम्भौ वाथ वारुणौ / आचम्य प्रयतो विद्वान्हृदि ध्यायन्परांबिकाम्

Vistiéndose con dos paños puros, ya sean de color kausumbha o de tono vāruṇa, y haciendo ācaman con recogimiento, el sabio disciplinado medite en su corazón a Parāmbikā, la Madre Suprema.

Verse 22

ऊर्ध्वपुण्ड्रं त्रिपुण्डं वा पट्टवर्धनमेव वा / अगस्त्यपत्राकारं वा धृत्वा भाले निजोचितम् / अन्तर्हितश्च शुद्धात्मा सन्ध्यावन्दनमाचरेत्

En la frente, según su propia tradición, lleve el signo sagrado: ūrdhvapuṇḍra o tripuṇḍra, o bien paṭṭavardhana, o con forma de hoja de Agastya; y, con el ser interior purificado y recogido, practique el Sandhyāvandana.

Verse 23

अश्वत्थपत्राकारेण पात्रेण सकुशाक्षतम् / सपुष्पचन्दनं चार्ध्यं मार्तण्डाय समुत्क्षिपेत्

Con un recipiente en forma de hoja de aśvattha, con kuśa y akṣata, y con flores y sándalo, ofrezca el arghya elevándolo a Mārtaṇḍa, el dios Sol.

Verse 24

तथार्ध्यभावदेवत्वाल्ललितायै त्रिरर्ध्यकम् / तर्प्पयित्वा यथाशक्ति मूलेन ललितेश्वरीम्

Por ser Lalitā la Deidad del arghya, ofrézcasele el arghya tres veces; y luego, según la propia capacidad, hágase la tarpaṇa a Laliteśvarī mediante el Mūla-mantra.

Verse 25

देवर्षिपितृवर्गांश्च तर्पयित्वा विधानतः / दिवाकरमुपास्थाय देवीं च रविबिम्बगाम्

Habiendo ofrecido tarpaṇa, conforme al rito, a los Devarṣi y a la estirpe de los Pitṛ, adórese a Divākara, el Sol, y también a la Diosa que mora en el disco solar.

Verse 26

मौनी विशुद्धहृदयः प्रविश्य मखमन्दिरम् / चारुकर्पूरकस्तूरीचन्दनादिविलेपितः

El asceta silencioso, de corazón purificado, entra en el recinto del sacrificio; ungido con fino alcanfor, almizcle, sándalo y otras fragancias exquisitas.

Verse 27

भूषणैर्भूषिताङ्गश्च चारुशृङ्गारवेषधृक् / आमोदिकुसुमस्रग्भिरवतंसितकुन्तलः

Con los miembros adornados de joyas y ataviado con hermoso traje de ornato, lleva el cabello engalanado con guirnaldas de flores fragantes a modo de adorno.

Verse 28

संकल्पभूषणो वाथ यथाविभवभूषणः / पूजाखण्डे वक्ष्यमाणान्कृत्वा न्यासाननुक्रमात्

Ya sea que se adorne con el saṅkalpa como ornamento, o que se adorne según sus medios; y en la sección de la pūjā, realice los nyāsa en orden, tal como se expondrá.

Verse 29

मृद्वासने समासीनो ध्यायेच्छ्रीनगरं महत् / नानावृक्षमहोद्यानमारभ्य ललितावधि

Sentado en un asiento suave, medite en la gran Śrīnagara; desde el vasto jardín de múltiples árboles hasta la misma Lalitā.

Verse 30

ध्यायेच्छ्रीनगरं दिव्यं बहिरन्तरतः शुचिः / पूजाखण्डोक्तमार्गेम पूजां कृत्वा विलक्षणः

Medite en la divina Śrīnagara, puro por fuera y por dentro; y, siguiendo el sendero expuesto en la sección de pūjā, realice una adoración singular.

Verse 31

अक्षमालां समादाय चन्द्रकस्तूरिवासिताम् / उदङ्मुखः प्राङ्खो वा जपेत्सिंहासनेश्वरीम् / षट्त्रिंशल्लक्षसंख्यां तु जपेद्विद्या प्रसीदति

Tomando el akṣamālā perfumado con sándalo y almizcle, mirando al norte o al oriente, recite en japa a Siṃhāsaneśvarī. Al completar treinta y seis lakṣas, la Vidyā se complace y concede gracia.

Verse 32

तद्दशांशस्तु होमः स्यात्तद्दशांशं च तर्पणम् / तद्दशांशं ब्राह्मणानां भोजनं समुदीरितम्

La décima parte de ello sea el homa; la décima parte del homa, el tarpaṇa; y la décima parte del tarpaṇa, el alimento ofrecido a los brāhmaṇas, así se declara.

Verse 33

एवं स सिद्धमन्त्रस्तु कुर्यात्काम्यजपं पुनः / लक्षमात्रं जपित्वा तु मनुष्यान्वशमानयेत्

Así, quien ha perfeccionado el mantra debe realizar de nuevo el japa deseado; tras recitar un lakṣa, puede atraer a los hombres bajo su dominio.

Verse 34

लक्षद्वितयजाप्येन नारीः सर्वा वशं नयेत् / लक्षत्रितयजापेन सर्वान्वशयते नृपान्

Con la recitación de dos lakhs (doscientas mil) se conduce a todas las mujeres al dominio; con la recitación de tres lakhs (trescientas mil) se somete a todos los reyes.

Verse 35

चतुर्लक्षजपे जाते क्षुभ्यन्ति फणिकन्यकाः / पञ्चलक्षजपे जाते सर्वाः पातालयोषितः

Cuando se han recitado cuatro lakhs (cuatrocientas mil), se conmueven las doncellas nāga; cuando se han recitado cinco lakhs (quinientas mil), se conmueven todas las mujeres de Pātāla.

Verse 36

भूलोकसुन्दरीवर्गो वश्यःषड्लक्षजापतः / क्षुभ्यन्ति सप्त लक्षेण स्वर्गलोकमृगीदृशः

Con seis lakhs (seiscientas mil) de japa, el conjunto de beldades de Bhūloka queda sometido; con siete lakhs (setecientas mil), se estremecen las de ojos de gacela del Svargaloka.

Verse 37

देवयोनिभवाः सर्वे ऽप्यष्टलक्षजपाद्वशाः / नवलक्षेण गीर्वाणा नखिलान्वशमानयेत्

Con ocho lakhs (ochocientas mil) de japa, todos los nacidos de estirpe divina quedan sometidos; con nueve lakhs (novecientas mil), se conduce a la sumisión a todos los Gīrvāṇa, los Devas.

Verse 38

लक्षैकादशजाप्येन ब्रह्मविष्णुमहेश्वरान् / लक्षद्वादशजापेन सिद्धीरष्टौ वशं नयेत्

Con once lakhs (un millón cien mil) de japa, incluso Brahmā, Viṣṇu y Maheśvara (Śiva) quedan bajo dominio; con doce lakhs (un millón doscientas mil), se someten las ocho Siddhis.

Verse 39

इन्द्रस्येन्द्रत्वमेतेन मन्त्रेण ह्यभवत्पुरा / विष्णोर्विष्णुत्वमेतेन शिवस्य शिवतामुना

Por este mantra, en tiempos antiguos, Indra alcanzó su condición de Indra; por este mantra, Vishnú alcanzó su ser de Vishnú; y por este mantra, Śiva obtuvo su naturaleza de Śiva.

Verse 40

इन्दोश्चन्द्रत्वमेतेन भानोर्भास्करतामुना / सर्वासां देवतानां च तास्ताः सिद्धय उज्ज्वलाः / अनेन मन्त्रराजेन जाता इत्यवधारय

Por este mantra, la Luna alcanzó el estado de Candra; por este mantra, el Sol alcanzó la gloria de Bhāskara. Reconoce con certeza que las luminosas perfecciones de todas las deidades nacieron de este «Rey de los Mantras».

Verse 41

एतन्मन्त्रस्य जापी तु सर्वपापविवर्जितः / त्रैलोक्यसुन्दराकारो मन्मथस्यापि मोहकृत्

Quien recita en japa este mantra queda libre de todo pecado; su forma es bella en los tres mundos, y aun provoca fascinación en Manmatha, el dios del deseo.

Verse 42

सर्वाभिः सिद्धिभिर्युक्तः सर्वज्ञः सर्वपूजितः / दर्शनादेव सर्वषामन्तरालस्य पूरकः

Dotado de todas las siddhis, omnisciente y venerado por todos; con solo su darśana, colma el vacío interior de cada ser.

Verse 43

वाचा वाचस्पतिसमः श्रिया श्रीपतिसानभः / बले मरुत्समानः स्यात्स्थिरत्वे हिमवानिव

En la palabra, es igual a Vācaspati, señor del habla; en la fortuna sagrada, semejante a Śrīpati; en la fuerza, comparable a los Maruts; en la firmeza, como el Himaván.

Verse 44

औन्नत्ये मेरुतुल्यः स्याद्गांभीर्येण महार्णवः / क्षणात्क्षोभकरो मूर्त्या ग्रामपल्लीपुरादिषु

En elevación, sería como el monte Meru; en profundidad, como el gran océano. En un instante, con su sola forma, puede provocar conmoción en aldeas, caseríos y ciudades.

Verse 45

ईषद्भूभङ्गमात्रेण स्तम्भको जृंभकस्तथा / उच्चाटको मोहकश्च मारको दुष्टचेतसाम्

Con sólo una leve hendidura en la tierra, puede inmovilizar y también sobresaltar. Asimismo puede expulsar, hechizar y dar muerte a quienes albergan mente perversa.

Verse 46

क्रुद्धः प्रसीदति हठात्तस्य दर्शनहर्षितः / अष्टादशसु विद्यासु निरूढिमभिगच्छति

Aun el airado se serena de pronto, gozoso al contemplarlo. Y en las dieciocho ciencias sagradas alcanza plena consumación.

Verse 47

मन्दाकिनीपूरसमा मधुरा तस्य भारती / न तस्याविदितं किञ्चित्सर्वशास्त्रेषु कुम्भज

Su palabra es dulce, como la corriente colmada del Mandākinī. Oh Kumbhaja, en todas las śāstras no hay nada que le sea desconocido.

Verse 48

दर्शनानि च सर्वाणि कर्तु खण्डयितुं पटुः / तत्त्वञ्जानाति निखिलं सर्वज्ञत्वं च गच्छति

Es diestro en establecer y también refutar todas las darśanas. Conoce por completo la verdad esencial (tattva) y alcanza la omnisciencia.

Verse 49

सदा दयार्द्रहृदयं तस्य सर्वेषु जन्तुषु / तत्कोपाग्नेर्विषयतां गन्तुं नालं जगत्त्रयी

Su corazón, siempre enternecido por la compasión hacia todos los seres; ni siquiera los tres mundos pueden entrar en el ámbito del fuego de su cólera.

Verse 50

तस्य दर्शनवेलायां श्लथन्नीवीनिबन्धनाः / विश्रस्तरशनाबन्धा गलत्कुण्डलसञ्चयाः

Al momento de contemplarlo, se aflojaron los lazos de sus ceñidores; se desataron las fajas adornadas y los racimos de pendientes se deslizaron al caer.

Verse 51

घर्मवारिकणश्रेणीमुक्ताभूषितमूर्तयः / अत्यन्तरागतरलव्यापारनयनाञ्चलाः

Sus figuras parecían adornadas con hileras de gotas de sudor ardiente como perlas; y los extremos de sus ojos temblaban, inquietos por un amor intensísimo.

Verse 52

स्रंसमानकरांभोजमणिकङ्कणपङ्क्तयः / ऊरुस्तम्भेन निष्पन्दा नमितास्याश्च लज्जया

Las hileras de brazaletes de gemas en sus manos de loto se deslizaban; y, con los muslos tensos hasta quedar inmóviles, bajaban el rostro por pudor.

Verse 53

द्रवत्कन्दर्पसदनाः पुलकाङ्कुरभूषणाः / अन्यमाकारमिव च प्राप्ता मानसजन्मना

Sus corazones se derretían como si fuesen la morada de Kāmadeva; el erizamiento de la piel era su adorno, y, nacidas del pensamiento, parecían haber alcanzado otra forma.

Verse 54

दीप्यमाना इवोद्दामरागज्वालाकदंबकैः / वीक्ष्यमाणा इवानङ्गशरपावकवृष्टिभिः

Parecían arder con racimos de llamas de rāga desbordado; y como si fueran contempladas bajo una lluvia de fuego de las flechas de Ananga (el dios Kāma).

Verse 55

उत्कण्ठया तुद्यमानाः खिद्यमाना तनूष्मणा / सिच्यमानाः श्रमजलैः शुच्यमानाश्च लज्जया

Las atormentaba la añoranza; se consumían por el calor del cuerpo; eran empapadas por el sudor del cansancio; y purificadas por el pudor.

Verse 56

कुलं जातिं च शीलं च लज्जां च परिवारकम् / लोकाद्भयं बन्धुभयं परलोकभये तथा

En su corazón soltaron linaje, casta y conducta, y aun el pudor que guarda; soltaron el temor al mundo, el temor a los parientes, y también el temor al más allá.

Verse 57

मुञ्चन्त्यो हृदि याचन्त्यो भवन्ति हरिणीदृशः / अरण्ये पत्तने वापि देवालयमठेषु वा / यत्र कुत्रापि तिष्ठन्तं तं धावन्ति मृगीदृशः

Las de ojos de cierva, soltándolo todo en el pecho y suplicando en el corazón, ya en el bosque o en la ciudad, en templo de los devas o en un maṭha; dondequiera que él permaneciera, hacia él corrían las de mirada de gacela.

Verse 58

अत्याहतो यथैवांभोबिन्दुर्भ्रमति पुष्करे / तद्वद्भ्रमन्ति चित्तानि दर्शने तस्य सुभ्रुवाम्

Como una gota de agua, golpeada con fuerza, gira sobre el estanque de loto, así giraban los corazones de las de bellas cejas al contemplarlo.

Verse 59

विनीतानवनीतानां विद्रावणमहाफलम् / तं सेवन्ते समस्तानां विद्यानामपि पङ्क्तयः

Para los dóciles y para los indómitos, el fruto grandioso es disolver toda impureza; y aun las filas de todas las vidyās, las ciencias sagradas, le rinden servicio.

Verse 60

चन्द्रार्कमण्डलद्वन्द्वकुचमण्डलशोभिनी / त्रिलोके ललना तस्य दर्शनादनुरज्यति / अन्यासां तु वराकीणां वक्तव्यं किं तपोधन

Ella, cuyo seno resplandece como el par de discos de la luna y el sol, al ser vista enamora a las mujeres de los tres mundos. ¿Qué más decir de las otras desdichadas, oh rico en austeridad?

Verse 61

पत्तनेषु च वीथीषु चत्वरेषु वनेषु च / तत्कीर्तिघोषणा पुण्या सदा द्युसद्द्रुमायते

En las ciudades, en las calles, en las plazas y aun en los bosques, la proclamación de su gloria es meritoria; siempre se alza como un árbol celeste en el firmamento.

Verse 62

तस्य दर्शनतः पाप जालं नश्यति पापिनाम् / तद्गुणा एव घोक्ष्यन्ते सर्वत्र कविपुङ्गवैः

Con solo verlo, la red de pecados de los pecadores se desvanece; y sus virtudes, y solo ellas, serán proclamadas por los grandes poetas en todas partes.

Verse 63

भिन्नैर्वर्णैरायुधैश्च भिन्नैर्वाहनभूषणैः / ये ध्यायन्ति महादेवीं तास्ताः सिद्धीर्भञ्जति ते

Con diversos colores, con diversas armas, con diversos vehículos y ornamentos, quienes meditan en la Mahādevī, a ellos les concede ella esas y esas siddhis, los logros espirituales.

Verse 64

मनोरादिमखण्डस्तु कुन्देन्दुधवलद्युतिः / अहश्चक्रे ज्वलज्ज्वालश्चिन्तनीयस्तु मूलके

El Manorādimakhaṇḍa resplandece blanco, como la flor kunda y la luna; en el Ahaś-cakra arde con llamas fulgurantes, y debe ser contemplado en el Mūlaka.

Verse 65

इन्द्रगोपक संकाशो द्वितीयो मनुखण्डकः / नीभालनीये ऽहश्चक्रे आबालान्तज्वलच्छिखः

El segundo Manukhaṇḍaka es semejante al indragopaka en color; en el Ahaś-cakra, digno de contemplación, su llama arde desde la niñez hasta el extremo final.

Verse 66

अथ बालादिपद्मस्थद्विदलांबुजकोटरे / नीभालनीयस्तार्तीयखण्डो दुरितखण्डकः

Luego, en la cavidad del loto de dos pétalos, asentado en el padma de la infancia, el tercer fragmento digno de contemplación es el Duritakhaṇḍaka, el que corta las faltas.

Verse 67

मुक्ता ध्येया शशिजोत्स्ना धवलाकृतिरंबिका / रक्तसंध्यकरोचिः स्याद्वशीकरणकर्मणि

A Ambikā debe ser meditada como perla, blanca como el resplandor lunar, de forma pura; mas si su fulgor es rojo como el crepúsculo, es para el rito de Vaśīkaraṇa (sometimiento).

Verse 68

सर्वसंपत्तिलाभे तु श्यामलाङ्गी विचिन्त्यते / नीला च मूकीकरणे पीता स्तंभनकर्मणि

Para obtener toda prosperidad, se contempla a la Diosa de miembros oscuros, Śyāmalāṅgī. La Diosa azul es para el acto de Mūkīkaraṇa (enmudecer); la Diosa amarilla, para Stambhana (detener, inmovilizar).

Verse 69

कवित्वे विशदाकारा स्फटिकोपलनिर्मला / धनलाभे सुवर्णाभा चिन्त्यते ललितांबिका

En la poesía, Lalitāmbikā se manifiesta de forma diáfana, pura como el cristal; en la ganancia de riquezas, resplandece como el oro. Por ello se la contempla y se la recuerda en el corazón.

Verse 70

आमूलमाब्रह्मबिलं ज्वलन्माणिक्यदीपवत् / ये ध्यायन्ति महापुञ्जं ते स्युः संसिद्धसिद्धयः

Desde la raíz hasta la caverna de Brahmā, arde como una lámpara de gema maṇi. Quienes meditan en ese gran cúmulo, llegan a ser poseedores de siddhis plenamente consumados.

Verse 71

एवं बहुप्रकारेण ध्यानभेदेन कुम्भज / निभालयन्तः श्रीदेवीं भजन्ति महतीं श्रियम् / प्राप्यते सद्भिरेवैषा नासद्भिस्तु कदाचन

Oh Kumbhaja, de muchas maneras y según las diversas formas de meditación, quienes contemplan y rinden bhajana a Śrī Devī alcanzan una gran gloria. Esta sólo la obtienen los virtuosos; los no virtuosos jamás.

Verse 72

यैस्तु तप्तं तपस्तीव्रं तैरेवात्मनि ध्यायते / तस्य नो पश्चिमं जन्म स्वयं यो वा न शङ्करः / न तेन लभ्यते विद्या ललिता परमेश्वरी

Sólo quienes han practicado una austeridad ardiente pueden meditarla en su propio ser. Para quien no es por sí mismo Śaṅkara (Śiva), no hay aún “último nacimiento”; y por él no se obtiene la Vidyā, Lalitā Parameśvarī.

Verse 73

वंशे तु यस्य कस्यापि भवेदेष मनुर्यदि / तद्वंश्याः सर्व एव स्युर्मुक्तास्तृप्ता न संशयः

Si en el linaje de cualquiera llegara a manifestarse este Manu, todos sus descendientes serían liberados y colmados, sin duda alguna.

Verse 74

गुप्ताद्गुप्ततरैवैषा सर्वशास्त्रेषु निश्चिता / वेदाः समस्तशास्त्राणि स्तुवन्ति ललितेश्वरीम्

Ésta es la enseñanza más secreta entre los secretos, establecida con certeza en todos los śāstra; los Veda y todas las escrituras alaban a Laliteśvarī.

Verse 75

परमात्मेयमेव स्यादियमेव परा गतिः / इयमेव महत्तीर्थमियमेव महत्फलम्

Ella misma es el Paramātman; ella misma es la meta suprema. Ella misma es el gran tīrtha, y ella misma es el fruto inmenso.

Verse 76

इमां गायन्ति मुनयो ध्यायन्ति सनकादयः / अर्चन्तीमां सुरश्रेष्ठा ब्रह्माद्याः पञ्चसिद्धिदाम्

Los munis la cantan; Sanaka y los suyos la contemplan en meditación. Los más excelsos devas, con Brahmā a la cabeza, la adoran: la Dadora de las cinco siddhi.

Verse 77

न प्राप्यते कुचारित्रैः कुत्सितैः कुटिलाशयैः / दैवबाह्यैर्वृथातर्कैर्वृथा विभ्रान्त बुद्धिभिः

No se la alcanza con mala conducta, vileza y corazón torcido; ni con razonamientos vanos, ajenos a lo divino, ni con inteligencias extraviadas en vano.

Verse 78

नष्टैरशीलैरुच्छिष्टैः कुलभ्रष्टैश्च निष्ठुरैः / दर्शनद्वेषिभिः पापशीलैराचारनिन्दकैः

No se la alcanza por los corrompidos, sin virtud e impuros; ni por los caídos de su linaje y crueles; ni por quienes odian la visión sagrada (darśana), de naturaleza pecaminosa y que denigran la recta conducta (ācāra).

Verse 79

उद्धतैरुद्धतालापैर्दांभिकैरतिमानिभिः / एतादृशानां मर्त्यानां देवानां चातिदुर्लभा

Para los mortales altaneros, de palabras arrogantes, hipócritas y excesivamente soberbios, la gracia de los Devas es en extremo difícil de alcanzar.

Verse 80

देवतानां च पूज्यत्वमस्याः प्रोक्तं घटोद्भव / भण्डासुर वधायैषा प्रादुर्भूता चिदग्नितः

Oh Ghaṭodbhava, el Nacido del cántaro: se ha proclamado que Ella es digna de veneración por parte de los Devas. Y para dar muerte a Bhaṇḍāsura, Ella se manifestó desde el fuego de la Conciencia (cid-agni).

Verse 81

महात्रिपुरसुन्दर्या सूर्तिस्तेजोविजृंभिता / कामाक्षीति विधात्रा तु प्रस्तुता ललितेश्वरी

La forma de Mahātripurasundarī resplandece, y su tejas se expande con fulgor. El Creador (Vidhātṛ) la presentó como “Kāmākṣī” y la ensalzó como “Laliteśvarī”.

Verse 82

ध्यायतः परया भक्त्या तां परां ललितांबिकाम् / सदाशिवस्य मनसो लालनाल्ललिताभिधा

Quien medita con suprema devoción en la excelsa Lalitāmbikā—pues en el corazón de Sadāśiva Ella es acariciada y cuidada—por ello recibe el nombre de “Lalitā”.

Verse 83

यद्यत्कृतवती कृत्यं तत्सर्वं विनिवेदितम् / पूजाविधानमखिलं शास्त्रोक्तेनैव वर्त्मना / खण्डान्तरे वदिष्यामि तद्विलासं महाद्भुतम्

Todo cuanto Ella realizó ha sido íntegramente ofrecido y expuesto. El rito completo de adoración debe seguirse únicamente por la senda prescrita en los śāstras. En otra sección relataré su līlā, maravilla grandiosa.