Adhyaya 13

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने ललिताप्रादुर्भावो नाम द्वादशो ऽध्यायः देवा ऊचुः जय देवि जगन्मातर्जय देवि परात्परे / जय कल्याणनिलये जय कामकलात्मिके

Así, en el Śrī Brahmāṇḍa Mahāpurāṇa, en la sección final, en el diálogo de Hayagrīva y Agastya, dentro del relato de Lalitā, el capítulo duodécimo llamado “La manifestación de Lalitā”. Los dioses dijeron: ¡Victoria, oh Diosa, Madre del mundo; victoria, oh Suprema entre lo supremo! ¡Victoria, morada de auspiciosidad; victoria, esencia misma de Kāmakalā!

Verse 2

जयकारि च वामाक्षि जय कामाक्षि सुन्दरि / जयाखिलसुराराध्ये जय कामेशि मानदे

¡Victoria a Vāmākṣī, la que otorga victoria; victoria a Kāmākṣī, la hermosa! ¡Victoria a la adorada por todos los dioses; victoria a Kāmeśī, dadora de honor!

Verse 3

जय ब्रह्ममये देवि ब्रह्मात्मकरसात्मिके / जय नारायणि परे नन्दिताशेषविष्टपे

¡Victoria a la Diosa hecha de Brahman, cuya esencia es el néctar de Brahman! ¡Victoria a la suprema Nārāyaṇī, que colma de gozo todos los mundos!

Verse 4

जय श्रीकण्ठदयिते जय श्रीललितेंबिके / जय श्रीविजये देवि विजय श्रीसमृद्धिदे

¡Victoria a la amada de Śrīkaṇṭha (Śiva); victoria a Śrī Lalitā Ambikā! ¡Victoria a la Diosa Śrīvijayā, que concede triunfo, śrī y prosperidad!

Verse 5

जातस्य जायमानस्य इष्टापूर्तस्य हेतवे / नमस्तस्यै त्रिजगतां पालयित्र्यै परात्परे

Saludo con reverencia a la Diosa Parātpārā, causa del mérito de iṣṭa‑pūrta para los nacidos y los que nacen, protectora de los tres mundos.

Verse 6

कलामुहूर्तकाष्ठाहर् मासर्तुशरदात्मने / नमः सहस्रशीर्षायै सहस्रमुखलोचने

Reverencia a la Diosa que es la esencia de kala, muhūrta, kāṣṭhā, día, mes, estación y otoño; a la de mil cabezas, mil rostros y mil ojos.

Verse 7

नमः सहस्रहस्ताब्जपादपङ्कजशोभिते / अणोरणुतरे देवि महतो ऽपि महीयसि

Me inclino ante la Diosa adornada con mil manos de loto y pies como lotos; más sutil que lo sutil y más grande que lo grande.

Verse 8

परात्परतरे मातस्तेजस्तेजीयसामपि / अतलं तु भवेत्पादौ वितलं जानुनी तव

Oh Madre, eres más allá de lo supremo; más resplandeciente que el resplandor de los luminosos. Tus pies son Atala, y tus rodillas se llaman Vitala.

Verse 9

रसातलं कटीदेशः कुक्षिस्ते धरणी भवेत् / हृदयं तु भुवर्लोकः स्वस्ते मुखमुदाहृतम्

Tu cintura es Rasātala, tu vientre es Dharanī; tu corazón es Bhuvarloka, y tu rostro es proclamado como Svarloka.

Verse 10

दृशश्चन्द्रार्कदहना दिशस्ते बाहवोंबिके / मरुतस्तु तवोच्छ्वासा वाचस्ते श्रुतयो ऽखिलाः

¡Oh Ambikā! La luna, el sol y el fuego son tus miradas; las direcciones son tus brazos. Los vientos son tu aliento, y todas las Śruti son tu palabra.

Verse 11

क्रीडा ते लोकरचना सखा ते चिन्मयः शिवः / आहारस्ते सदानन्दो वासस्ते हृदये सताम्

Tu juego es la creación de los mundos; tu amigo es Śiva, conciencia pura. Tu alimento es el gozo eterno; tu morada está en el corazón de los santos.

Verse 12

दृश्यादृश्य स्वरूपाणि रूपाणि भुवनानि ते / शिरोरुहा घनास्ते तु तारकाः कुसुमानि ते

Los mundos, visibles e invisibles, son tus formas; las nubes son tu cabellera y las estrellas son tus flores.

Verse 13

धर्माद्या बाहवस्ते स्युरधर्माद्यायुधानि ते / यमाश्च नियमाश्चैव करपादरुहास्तथा

Dharma y lo que le sigue son tus brazos; adharma y lo que le sigue son tus armas. Yama y Niyama también son como brotes en tus manos y pies.

Verse 14

स्तनौ स्वाहास्वधाकरौ लोकोज्जीवनकारकौ / प्राणायामस्तु ते नासा रसना ते सरस्वती

Tus pechos, que otorgan Svāhā y Svadhā, dan vida al mundo. Prāṇāyāma es tu nariz, y Sarasvatī es tu lengua.

Verse 15

प्रत्याहारस्त्विद्रिंयाणि ध्यानं ते धीस्तु सत्तमा / मनस्ते धारणाशक्तिर्हृदयं ते समाधिकः

Oh Diosa, el recogimiento de los sentidos es tu pratyāhāra; la meditación es tu inteligencia suprema. La mente es tu poder de dhāraṇā, y el corazón es tu samādhi.

Verse 16

महीरुहास्तेङ्गरुहाः प्रभातं वसनं तव / भूतं भव्यं भविष्यच्च नित्यं च तव विग्रहः

Oh Diosa, los árboles de las montañas son como el vello de tus miembros; el alba es tu vestidura. Pasado, presente, futuro y eternidad: todo ello es tu forma.

Verse 17

यज्ञरूपा जगद्धात्री विश्वरूपा च पावनी / आदौ या तु दयाभूता ससर्ज निखिलाः प्रजाः

Eres la forma del yajña, la Madre que sostiene el mundo, la de forma universal y la purificadora. Al principio, hecha compasión, creaste a todas las criaturas.

Verse 18

हृदयस्थापि लोकानामदृश्या मोहनात्मिका

Aunque moras en el corazón de los seres, eres invisible, y tu naturaleza es el hechizo que embelesa.

Verse 19

नामरूपविभागं च या करोति स्वलीलया / तान्यधिष्ठाय तिष्ठन्ती तेष्वसक्तार्थकामदा / नमस्तस्यै महादेव्यै सर्वशक्त्यै नमोनमः

Ella, por su propia līlā, establece la distinción de nombre y forma; los sostiene como su fundamento y, sin apego a ellos, concede artha y kāma. Reverencia a esa Mahādevī, a la Sarvaśakti: reverencia una y otra vez.

Verse 20

यदाज्ञया प्रवर्तन्ते वह्निसूर्यैदुमारुताः / पृथिव्यादीनि भूतानि तस्यै देव्यै नमोनमः

Por cuyo mandato se mueven el fuego, el sol, la luna y los vientos, y la tierra y todos los seres se ponen en marcha: a esa Diosa, reverencia una y otra vez.

Verse 21

या ससर्जादिधातारं सर्गादावादिभूरिदम् / दधार स्वयमेवैका तस्यै देव्यै नमोनमः

Ella, que al comienzo de la creación engendró al Adhidhātā (Brahmā) y manifestó este mundo primordial; ella sola sostiene todo por sí misma: a esa Diosa, reverencia una y otra vez.

Verse 22

यथा धृता तु धरिणी ययाकाशममेयया / यस्यामुदेति सविता तस्यै देव्यै नमोनमः

Así como el cielo es sostenido por su poder inconmensurable, así también la tierra es sostenida; en ella se alza Savitā, el Sol: a esa Diosa, reverencia una y otra vez.

Verse 23

यत्रोदेति जगत्कृत्स्नं यत्र तिष्ठति निर्भरम् / यत्रान्तमेति काले तु तस्यै देव्यै नमोनमः

En ella surge el universo entero, en ella permanece apoyado, y en ella, llegado el tiempo, halla su fin: a esa Diosa, reverencia una y otra vez.

Verse 24

नमोनमस्ते रजसे भवायै नमोनमः सात्त्विकसंस्थितायै / नमोनमस्ते तमसे हरायै नमोनमो निर्गुणतः शिवायै

Reverencia una y otra vez a Ti como Rajas, oh Bhavānī; reverencia a Ti, establecida en Sattva. Reverencia a Ti como Tamas, oh amada de Hara; reverencia una y otra vez a Ti como Śiva, más allá de todo atributo (Nirguṇa).

Verse 25

नमोनमस्ते जगदेकमात्रे नमोनमस्ते जगदेकपित्रे / नमोनमस्ते ऽखिलरूपतन्त्रे नमोनमस्ते ऽखिलयन्त्ररूपे

Salve, oh Madre única del universo; salve una y otra vez. Salve, oh Padre único del mundo. Salve, oh esencia tántrica de todas las formas; salve, oh forma de todos los yantras.

Verse 26

नमोनमो लोकगुरुप्रधाने नमोनमस्ते ऽखिलवाग्विभूत्यै / नमो ऽस्तु लक्ष्म्यै जगदेकतुष्ट्यै नमोनमः शांभवि सर्वशक्त्यै

Homenaje una y otra vez a Ti, suprema guía y maestra del mundo; homenaje a Ti, esplendor de toda palabra. Sea homenaje a Lakshmi, la única satisfacción del universo; homenaje a Shambhavi, la Potencia de todas las potencias.

Verse 27

अनादिमध्यान्तमपाञ्चभौतिकं ह्यवाङ्मनोगम्यमतर्क्यवैभवम् / अरूपमद्वन्द्वमदृष्टगोचरं प्रभावमग्र्यं कथमंब वर्णये

Oh Madre: sin comienzo, sin medio y sin fin; más allá de los cinco elementos; inaccesible a la palabra y a la mente, de grandeza inconcebible para la razón—sin forma, sin dualidad, fuera del alcance de la mirada. ¿Cómo podría yo describir tu supremo esplendor?

Verse 28

प्रसीद विश्वेश्वरि विश्ववन्दिते प्रसीद विद्येश्वरि वेदरूपिणि / प्रसीद मायामयि मन्त्राविग्रहे प्रसीद सर्वेश्वरि सर्वरूपिणि

Sé propicia, oh Soberana del universo, venerada por el mundo; sé propicia, oh Señora del conocimiento, forma misma de los Vedas. Sé propicia, oh Tejida de Maya, cuyo cuerpo es Mantra; sé propicia, oh Señora de todo, que asumes todas las formas.

Verse 29

इति स्तत्वा महादेवीं देवाः सर्वे सवासवाः / भूयोभूयो नमस्कृत्य शरणं जगमुरञ्जसा

Así, tras alabar a la Mahādevī, todos los dioses junto con Indra se postraron una y otra vez, y con sencillez de corazón acudieron a su amparo.

Verse 30

ततः प्रसन्ना सा देवी प्रणतं वीक्ष्य वासवम् / वरेण च्छन्दयामास वरदाखिलदेहिनाम्

Entonces la Diosa, complacida, al ver a Vāsava (Indra) postrado, la Dadora de dones a todos los seres le concedió escoger un don.

Verse 31

इन्द्र उवाच यदि तुष्टासि कर्याणि वरं दैत्येन्द्र पीडितः / दुर्धरं जीवितं देहि त्वां गताः शरणार्थिनः

Dijo Indra: «Oh Bienaventurada, si estás complacida, concédenos un don: oprimidos por el rey de los daityas, hemos venido a ti en busca de refugio; otórganos la difícil protección de la vida».

Verse 32

श्रीदेव्युवाच अहमेव विनिर्जित्य भण्डं दैत्यकुलोद्भवम् / अचिरात्तव दास्यामि त्रैलोक्यं सचराचरम्

Śrī Devī dijo: «Yo misma, tras vencer a Bhaṇḍa, nacido del linaje de los daityas, en breve te entregaré los tres mundos con todo lo móvil e inmóvil».

Verse 33

निर्भया मुदिताः सन्तु सर्वे देवगणास्तथा / ये स्तोष्यन्ति च मां भक्त्या स्तवेनानेन मानवाः

Que todos los grupos de dioses estén sin temor y llenos de gozo; y también los humanos que me alaben con devoción mediante este himno, que así sean.

Verse 34

भाजनं ते भविष्यन्ति धर्मश्रीयशसां सदा / विद्याविनयसंपन्ना नीरोगा दीर्घजीविनः

Serán siempre dignos de dharma, de śrī (prosperidad) y de fama; dotados de saber y modestia, libres de enfermedad y de larga vida.

Verse 35

पुत्रमित्रकल त्राढ्या भवन्तु मदनुग्रहात् / इति लब्धवरा देवा देवेन्द्रो ऽपि महाबलः

Por mi gracia, sed prósperos con hijos, amigos y consorte—habiendo obtenido tal don, los dioses, y aun el poderoso Devendra, se regocijaron.

Verse 36

आमोदं परमं जग्मुस्तां विलोक्य मुहुर्मुहुः

Al contemplarla una y otra vez, alcanzaron el gozo supremo.