Vasiṣṭha-gamana
Vasiṣṭha’s Departure / The Episode of Sagara
भूपव्या कोपदग्धं नृपकुलविहिताशेषधर्मादपेतं कृत्वा तेषां वसिष्ठः समयमवनिपालप्रतिज्ञानिवृत्त्यै / गत्वा तं राजवर्यं स्वयमथ शनकैः सांत्वयित्वा यथावत्सप्राणानामरीणामपगमनविधावभ्यनुज्ञां ययाचे
bhūpavyā kopadagdhaṃ nṛpakulavihitāśeṣadharmādapetaṃ kṛtvā teṣāṃ vasiṣṭhaḥ samayamavanipālapratijñānivṛttyai / gatvā taṃ rājavaryaṃ svayamatha śanakaiḥ sāṃtvayitvā yathāvatsaprāṇānāmarīṇāmapagamanavidhāvabhyanujñāṃ yayāce
Al ver a la estirpe real, abrasada por la ira en el camino del rey y apartada de todo dharma, Vasiṣṭha fijó un pacto de tiempo para que se cumpliera la promesa del soberano; luego fue al rey excelso, lo consoló poco a poco y pidió autorización para el modo de hacer que los enemigos se retiraran con vida.