Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 29
Rantideva’s Supreme Charity and the Hastī Lineage
Hastināpura and Pañcāla Origins
सुपार्श्वात् सुमतिस्तस्य पुत्र: सन्नतिमांस्तत: । कृती हिरण्यनाभाद् यो योगं प्राप्य जगौ स्म षट् ॥ २८ ॥ संहिता: प्राच्यसाम्नां वै नीपो ह्युद्ग्रायुधस्तत: । तस्य क्षेम्य: सुवीरोऽथ सुवीरस्य रिपुञ्जय: ॥ २९ ॥
supārśvāt sumatis tasya putraḥ sannatimāṁs tataḥ kṛtī hiraṇyanābhād yo yogaṁ prāpya jagau sma ṣaṭ
De Supārśva nació un hijo llamado Sumati; de Sumati nació Sannatimān; y de Sannatimān nació Kṛtī. Kṛtī, habiendo obtenido de Hiraṇyanābha (Brahmā) la perfección del yoga, enseñó seis saṁhitās del Prācyasāma del Sāma Veda. El hijo de Kṛtī fue Nīpa; el de Nīpa, Udgrāyudha; el de éste, Kṣemya; el de Kṣemya, Suvīra; y el de Suvīra, Ripuñjaya.
FAQs
It lists successive kings in the line—Nīpa, Udrāyudha, Kṣemya, Suvīra, and Ripunjaya—showing the orderly transmission of royal succession within the dynasty.
Śukadeva Gosvāmī speaks this verse to King Parīkṣit while narrating the dynasties of Bharata’s descendants in the Ninth Canto.
It highlights faithful transmission—of responsibility, culture, and sacred learning—encouraging one to preserve dharma and spiritual disciplines across generations with integrity.