Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 22
Sāṅkhya of Creation and Annihilation
Sarga–Nirodha-viveka
अन्ने प्रलीयते मर्त्यमन्नं धानासु लीयते । धाना भूमौ प्रलीयन्ते भूमिर्गन्धे प्रलीयते ॥ २२ ॥ अप्सु प्रलीयते गन्ध आपश्च स्वगुणे रसे । लीयते ज्योतिषि रसो ज्योती रूपे प्रलीयते ॥ २३ ॥ रूपं वायौ स च स्पर्शे लीयते सोऽपि चाम्बरे । अम्बरं शब्दतन्मात्र इन्द्रियाणि स्वयोनिषु ॥ २४ ॥ योनिर्वैकारिके सौम्य लीयते मनसीश्वरे । शब्दो भूतादिमप्येति भूतादिर्महति प्रभुः ॥ २५ ॥ स लीयते महान् स्वेषु गुणेषु गुणवत्तमः । तेऽव्यक्ते सम्प्रलीयन्ते तत् काले लीयतेऽव्यये ॥ २६ ॥ कालो मायामये जीवे जीव आत्मनि मय्यजे । आत्मा केवल आत्मस्थो विकल्पापायलक्षणः ॥ २७ ॥
anne pralīyate martyam annaṁ dhānāsu līyate dhānā bhūmau pralīyante bhūmir gandhe pralīyate
En la aniquilación, el cuerpo mortal se funde en el alimento; el alimento en los granos, los granos en la tierra, la tierra en su sensación sutil: la fragancia. La fragancia en el agua, el agua en el sabor, el sabor en el fuego, el fuego en la forma; la forma en el tacto, el tacto en el aire, el aire en el éter, el éter en la tanmātra del sonido. Los sentidos se disuelven en sus orígenes, los devas regentes; éstos en la mente, la mente en el ego de la bondad; el sonido en el ego de la ignorancia y luego en el mahat-tattva; el mahat en los guṇa, los guṇa en lo no manifestado, lo no manifestado en el tiempo; el tiempo en el Mahā-puruṣa, impulsor de toda vida; y ese origen de los seres se funde en Mí, el Ātman supremo no nacido. Yo permanezco solo, establecido en Mí mismo; de Mí se manifiestan creación y disolución.
The annihilation of the material world is the reversal of the process of creation, and ultimately everything is merged to rest within the Supreme Lord, who remains full in His absolute position.