Shloka 12
Pauṇḍraka’s False Vāsudeva Claim, His Death, and the Burning of Vārāṇasī by Sudarśana
तस्य काशीपतिर्मित्रं पार्ष्णिग्राहोऽन्वयान्नृप । अक्षौहिणीभिस्तिसृभिरपश्यत् पौण्ड्रकं हरि: ॥ १२ ॥ शङ्खार्यसिगदाशार्ङ्गश्रीवत्साद्युपलक्षितम् । बिभ्राणं कौस्तुभमणिं वनमालाविभूषितम् ॥ १३ ॥ कौशेयवाससी पीते वसानं गरुडध्वजम् । अमूल्यमौल्याभरणं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ १४ ॥
tasya kāśī-patir mitraṁ pārṣṇi-grāho ’nvayān nṛpa akṣauhiṇībhis tisṛbhir apaśyat pauṇḍrakaṁ hariḥ
El amigo de Paundraka, el Rey de Kashi, lo seguía, oh Rey, liderando la retaguardia con tres divisiones akshauhini. El Señor Krishna vio que Paundraka llevaba las propias insignias del Señor, como la caracola, el disco, la espada y la maza, y también un arco Sarnga de imitación y la marca Srivatsa. Llevaba una joya Kaustubha falsa, estaba decorado con una guirnalda de flores del bosque y vestía prendas superiores e inferiores de fina seda amarilla. Su estandarte llevaba la imagen de Garuda, y lucía una valiosa corona y brillantes pendientes en forma de tiburón.
Śrīla Prabhupāda comments in Kṛṣṇa: “When the two kings came before Lord Kṛṣṇa to oppose Him, Kṛṣṇa saw Pauṇḍraka face to face for the first time.”