Adhyaya 63

Verse 1

श्रीशुक उवाच अपश्यतां चानिरुद्धं तद्बन्धूनां च भारत । चत्वारो वार्षिका मासा व्यतीयुरनुशोचताम् ॥ १ ॥

Dijo Śukadeva Gosvāmī: Oh descendiente de Bharata, los parientes de Aniruddha, al no verlo regresar, siguieron lamentándose mientras transcurrían los cuatro meses de la estación de lluvias.

Verse 2

नारदात्तदुपाकर्ण्य वार्तां बद्धस्य कर्म च । प्रययु: शोणितपुरं वृष्णय: कृष्णदैवता: ॥ २ ॥

Al oír de Nārada las noticias de las hazañas de Aniruddha y de su captura, los Vṛṣṇis, que adoraban a Śrī Kṛṣṇa como su Deidad personal, partieron hacia Śoṇitapura.

Verse 3

प्रद्युम्नो युयुधानश्च गद: साम्बोऽथ सारण: । नन्दोपनन्दभद्राद्या रामकृष्णानुवर्तिन: ॥ ३ ॥ अक्षौहिणीभिर्द्वादशभि: समेता: सर्वतोदिशम् । रुरुधुर्बाणनगरं समन्तात् सात्वतर्षभा: ॥ ४ ॥

Los jefes del linaje Sātvata—Pradyumna, Yuyudhāna (Sātyaki), Gada, Sāmba, Sāraṇa, Nanda, Upananda, Bhadra y otros—seguidores de Rāma y Kṛṣṇa, se reunieron con doce akṣauhiṇīs de ejército y, viniendo de todas las direcciones, sitiaron la capital de Bāṇa, rodeándola por completo.

Verse 4

प्रद्युम्नो युयुधानश्च गद: साम्बोऽथ सारण: । नन्दोपनन्दभद्राद्या रामकृष्णानुवर्तिन: ॥ ३ ॥ अक्षौहिणीभिर्द्वादशभि: समेता: सर्वतोदिशम् । रुरुधुर्बाणनगरं समन्तात् सात्वतर्षभा: ॥ ४ ॥

Los jefes del linaje Sātvata—Pradyumna, Yuyudhāna (Sātyaki), Gada, Sāmba, Sāraṇa, Nanda, Upananda, Bhadra y otros—seguidores de Rāma y Kṛṣṇa, se reunieron con doce akṣauhiṇīs de ejército y, viniendo de todas las direcciones, sitiaron la capital de Bāṇa, rodeándola por completo.

Verse 5

भज्यमानपुरोद्यानप्राकाराट्टालगोपुरम् । प्रेक्षमाणो रुषाविष्टस्तुल्यसैन्योऽभिनिर्ययौ ॥ ५ ॥

Al ver cómo destruían los jardines exteriores, las murallas, las torres de guardia y las puertas de su ciudad, Bāṇāsura se llenó de ira y salió a enfrentarlos con un ejército de igual fuerza.

Verse 6

बाणार्थे भगवान् रुद्र: ससुत: प्रमथैर्वृत: । आरुह्य नन्दिवृषभं युयुधे रामकृष्णयो: ॥ ६ ॥

En favor de Bāṇa, el Señor Rudra, acompañado de su hijo Kārtikeya y rodeado por los Pramathas, montó a Nandi, su toro, y combatió contra Balarāma y Kṛṣṇa.

Verse 7

आसीत्सुतुमुलं युद्धमद्भ‍ुतं रोमहर्षणम् । कृष्णशङ्करयो राजन् प्रद्युम्नगुहयोरपि ॥ ७ ॥

Oh rey, entonces comenzó una batalla asombrosa, tumultuosa y que erizaba los cabellos: el Señor Kṛṣṇa frente al Señor Śaṅkara, y Pradyumna frente a Guha (Kārtikeya).

Verse 8

कुम्भाण्डकूपकर्णाभ्यां बलेन सह संयुग: । साम्बस्य बाणपुत्रेण बाणेन सह सात्यके: ॥ ८ ॥

Balarāma luchó contra Kumbhāṇḍa y Kūpakarṇa; Sāmba contra el hijo de Bāṇa; y Sātyaki contra el propio Bāṇa.

Verse 9

ब्रह्मादय: सुराधीशा मुनय: सिद्धचारणा: । गन्धर्वाप्सरसो यक्षा विमानैर्द्रष्टुमागमन् ॥ ९ ॥

Brahmā y los demás señores de los semidioses, junto con sabios, Siddhas y Cāraṇas, así como Gandharvas, Apsarās y Yakṣas, llegaron en sus vimānas celestiales para contemplar la batalla.

Verse 10

शङ्करानुचरान् शौरिर्भूतप्रमथगुह्यकान् । डाकिनीर्यातुधानांश्च वेतालान् सविनायकान् ॥ १० ॥ प्रेतमातृपिशाचांश्च कुष्माण्डान् ब्रह्मराक्षसान् । द्रावयामास तीक्ष्णाग्रै: शरै: शार्ङ्गधनुश्‍च्युतै: ॥ ११ ॥

Con flechas de aguda punta disparadas desde Su arco Śārṅga, el Señor Śrī Kṛṣṇa ahuyentó a los seguidores de Śaṅkara—bhūtas, pramathas, guhyakas, ḍākinīs, yātudhānas, vetālas y vināyakas, entre otros—haciéndolos huir.

Verse 11

शङ्करानुचरान् शौरिर्भूतप्रमथगुह्यकान् । डाकिनीर्यातुधानांश्च वेतालान् सविनायकान् ॥ १० ॥ प्रेतमातृपिशाचांश्च कुष्माण्डान् ब्रह्मराक्षसान् । द्रावयामास तीक्ष्णाग्रै: शरै: शार्ङ्गधनुश्‍च्युतै: ॥ ११ ॥

Con flechas agudas del arco Śārṅga, Śaurī, Śrī Kṛṣṇa, también hizo huir a los pretas, mātṛs, piśācas, kuṣmāṇḍas y brahma-rākṣasas.

Verse 12

पृथग्विधानि प्रायुङ्क्त पिणाक्यस्‍त्राणि शार्ङ्गिणे । प्रत्यस्‍त्रै: शमयामास शार्ङ्गपाणिरविस्मित: ॥ १२ ॥

Śiva, portador del Pināka, lanzó diversas armas contra el Señor Kṛṣṇa, portador de Śārṅga; pero Śārṅgapāṇi no se turbó en absoluto y neutralizó cada una con el contra-arma apropiada.

Verse 13

ब्रह्मास्‍त्रस्य च ब्रह्मास्‍त्रं वायव्यस्य च पार्वतम् । आग्नेयस्य च पार्जन्यं नैजं पाशुपतस्य च ॥ १३ ॥

Kṛṣṇa contrarrestó el brahmāstra con otro brahmāstra, el arma del viento con un arma de montaña, el arma del fuego con un arma de lluvia, y el pāśupatāstra personal de Śiva con Su propia arma personal: el nārāyaṇāstra.

Verse 14

मोहयित्वा तु गिरिशं जृम्भणास्‍त्रेण जृम्भितम् । बाणस्य पृतनां शौरिर्जघानासिगदेषुभि: ॥ १४ ॥

Tras confundir a Girīśa (Śiva) con el jṛmbhaṇāstra, haciéndolo bostezar, Śaurī, el Señor Kṛṣṇa, abatió al ejército de Bāṇāsura con su espada, su maza y sus flechas.

Verse 15

स्कन्द: प्रद्युम्नबाणौघैरर्द्यमान: समन्तत: । असृग् विमुञ्चन् गात्रेभ्य: शिखिनापक्रमद् रणात् ॥ १५ ॥

Afligido por el diluvio de flechas de Pradyumna que caía desde todos los lados, Skanda, manando sangre de sus miembros, huyó del campo de batalla montado en su pavo real.

Verse 16

कुम्भाण्डकूपकर्णश्च पेततुर्मुषलार्दितौ । दुद्रुवुस्तदनीकानि हतनाथानि सर्वत: ॥ १६ ॥

Kumbhāṇḍa y Kūpakarṇa, atormentados por la maza de Balarāma, cayeron muertos. Al ver a sus jefes abatidos, sus tropas huyeron dispersándose en todas direcciones.

Verse 17

विशीर्यमाणं स्वबलं द‍ृष्ट्वा बाणोऽत्यमर्षित: । कृष्णमभ्यद्रवत् सङ्ख्ये रथी हित्वैव सात्यकिम् ॥ १७ ॥

Al ver a su ejército desgarrado, Bāṇāsura se enfureció. Abandonando su combate con Sātyaki, se lanzó en su carro por el campo de batalla y atacó a Śrī Kṛṣṇa.

Verse 18

धनूंष्याकृष्य युगपद् बाण: पञ्चशतानि वै । एकैकस्मिन् शरौ द्वौ द्वौ सन्दधे रणदुर्मद: ॥ १८ ॥

Enloquecido por la batalla, Bāṇa tensó simultáneamente las cuerdas de sus quinientos arcos y colocó dos flechas en cada uno.

Verse 19

तानि चिच्छेद भगवान् धनूंषि युगपद्धरि: । सारथिं रथमश्वांश्च हत्वा शङ्खमपूरयत् ॥ १९ ॥

El Señor Śrī Hari partió simultáneamente todos los arcos de Bāṇa, y también abatió a su auriga, su carro y sus caballos. Luego el Señor hizo sonar Su caracola.

Verse 20

तन्माता कोटरा नाम नग्ना मक्तशिरोरुहा । पुरोऽवतस्थे कृष्णस्य पुत्रप्राणरिरक्षया ॥ २० ॥

Entonces Koṭarā, la madre de Bāṇāsura, deseosa de salvar la vida de su hijo, se presentó ante el Señor Kṛṣṇa desnuda y con el cabello suelto.

Verse 21

ततस्तिर्यङ्‍मुखो नग्नामनिरीक्षन् गदाग्रज: । बाणश्च तावद् विरथश्छिन्नधन्वाविशत् पुरम् ॥ २१ ॥

Entonces el Señor Gadāgraja apartó el rostro para no mirar a la mujer desnuda, y Bāṇāsura, sin carro y con el arco hecho pedazos, aprovechó para huir a su ciudad.

Verse 22

विद्राविते भूतगणे ज्वरस्तु त्रिशिरास्‍त्रीपात् । अभ्यधावत दाशार्हं दहन्निव दिशो दश ॥ २२ ॥

Tras ser dispersadas las huestes de bhūtas, el Śiva-jvara, de tres cabezas y tres pies, avanzó para atacar a Śrī Kṛṣṇa, como si abrasara las diez direcciones.

Verse 23

अथ नारायण: देव: तं द‍ृष्ट्वा व्यसृजज्ज्वरम् । माहेश्वरो वैष्णवश्च युयुधाते ज्वरावुभौ ॥ २३ ॥

Al ver acercarse aquella arma personificada, el Señor Nārāyaṇa liberó su propio jvara, el Viṣṇu-jvara. Así, el Śiva-jvara y el Viṣṇu-jvara combatieron entre sí.

Verse 24

माहेश्वर: समाक्रन्दन् वैष्णवेन बलार्दित: । अलब्ध्वाभयमन्यत्र भीतो माहेश्वरो ज्वर: । शरणार्थी हृषीकेशं तुष्टाव प्रयताञ्जलि: ॥ २४ ॥

El Śiva-jvara, abatido por la fuerza del Viṣṇu-jvara, clamó de dolor. Sin hallar refugio en otra parte, temeroso se acercó a Śrī Kṛṣṇa, Hṛṣīkeśa, señor de los sentidos, y con las palmas unidas comenzó a alabarlo.

Verse 25

ज्वर उवाच नमामि त्वानन्तशक्तिं परेशं सर्वात्मानं केवलं ज्ञप्तिमात्रम् । विश्वोत्पत्तिस्थानसंरोधहेतुं यत्तद् ब्रह्म ब्रह्मलिङ्गं प्रशान्तम् ॥ २५ ॥

Dijo el Śiva-jvara: Me postro ante Ti, Señor supremo de potencias infinitas, Alma Suprema de todos. Eres conciencia pura y plena, causa de la creación, el sostén y la disolución del universo; el Brahman apacible al que los Vedas aluden indirectamente.

Verse 26

कालो दैवं कर्म जीव: स्वभावो द्रव्यं क्षेत्रं प्राण आत्मा विकार: । तत्सङ्घातो बीजरोहप्रवाह- स्त्वन्मायैषा तन्निषेधं प्रपद्ये ॥ २६ ॥

El tiempo, el destino, el karma, el jīva y sus tendencias; los elementos sutiles, el cuerpo como campo, el prāṇa, el falso ego, los sentidos y su conjunto—como un flujo interminable de semilla y brote—todo ello es Tu māyā. Me refugio en Ti, la negación de esa māyā.

Verse 27

नानाभावैर्लीलयैवोपपन्नै- र्देवान् साधून् लोकसेतून् बिभर्षि । हंस्युन्मार्गान् हिंसया वर्तमानान् जन्मैतत्ते भारहाराय भूमे: ॥ २७ ॥

Con diversos propósitos, realizas pasatiempos divinos para sostener a los devas, a los santos y los códigos del dharma en el mundo. Por esos mismos pasatiempos destruyes a quienes se desvían y viven en la violencia. En verdad, esta encarnación Tuya es para aliviar la carga de la tierra.

Verse 28

तप्तोऽहं ते तेजसा दु:सहेन शान्तोग्रेणात्युल्बणेन ज्वरेण । तावत्तापो देहिनां तेऽङ्‍‍घ्रिमूलं नो सेवेरन् यावदाशानुबद्धा: ॥ २८ ॥

Estoy atormentado por el poder insoportable de Tu terrible arma de fiebre, fría y a la vez abrasadora. Todos los seres encarnados sufren mientras permanezcan atados a ambiciones materiales y, por ello, reacios a servir a Tus pies.

Verse 29

श्रीभगवानुवाच त्रिशिरस्ते प्रसन्नोऽस्मि व्येतु ते मज्ज्वराद् भयम् । यो नौ स्मरति संवादं तस्य त्वन्न भवेद् भयम् ॥ २९ ॥

Dijo el Señor Supremo: Oh, de tres cabezas, estoy complacido contigo. Que se disipe tu temor a Mi arma de fiebre. Y quien recuerde nuestra conversación aquí no tendrá motivo para temerte.

Verse 30

इत्युक्तोऽच्युतमानम्य गतो माहेश्वरो ज्वर: । बाणस्तु रथमारूढ: प्रागाद्योत्स्यन् जनार्दनम् ॥ ३० ॥

Así interpelado, el jvara de Maheśvara se inclinó ante el Señor infalible y se retiró. Pero Bāṇāsura, subido a su carro, avanzó para combatir a Janārdana, el Señor Kṛṣṇa.

Verse 31

ततो बाहुसहस्रेण नानायुधधरोऽसुर: । मुमोच परमक्रुद्धो बाणांश्चक्रायुधे नृप ॥ ३१ ॥

Entonces, oh Rey, el asura, portando diversas armas en sus mil brazos, enfurecido en extremo, disparó muchas flechas contra Śrī Kṛṣṇa, el portador del disco.

Verse 32

तस्यास्यतोऽस्‍त्राण्यसकृच्चक्रेण क्षुरनेमिना । चिच्छेद भगवान् बाहून् शाखा इव वनस्पते: ॥ ३२ ॥

Mientras Bāṇa seguía arrojando armas sin cesar, el Señor, con su cakra de filo como navaja, le cercenó los brazos como si fueran ramas de un árbol.

Verse 33

बाहुषु छिद्यमानेषु बाणस्य भगवान् भव: । भक्तानुकम्प्युपव्रज्य चक्रायुधमभाषत ॥ ३३ ॥

Al ver que los brazos de Bāṇa eran cercenados, el Señor Śiva, compadecido de su devoto, se acercó al portador del cakra (Kṛṣṇa) y le habló así.

Verse 34

श्रीरुद्र उवाच त्वं हि ब्रह्म परं ज्योतिर्गूढं ब्रह्मणि वाङ्‍मये । यं पश्यन्त्यमलात्मान आकाशमिव केवलम् ॥ ३४ ॥

Śrī Rudra dijo: Tú eres en verdad el Brahman, la luz suprema, el misterio oculto en el Brahman manifestado como Palabra. Los de corazón puro pueden verte, pues eres incontaminado, como el cielo.

Verse 35

नाभिर्नभोऽग्निर्मुखमम्बु रेतो द्यौ: शीर्षमाशा: श्रुतिरङ्‍‍घ्रिरुर्वी । चन्द्रो मनो यस्य द‍ृगर्क आत्मा अहं समुद्रो जठरं भुजेन्द्र: ॥ ३५ ॥ रोमाणि यस्यौषधयोऽम्बुवाहा: केशा विरिञ्चो धिषणा विसर्ग: । प्रजापतिर्हृदयं यस्य धर्म: स वै भवान् पुरुषो लोककल्प: ॥ ३६ ॥

El cielo es Tu ombligo, el fuego Tu rostro, el agua Tu simiente y el firmamento Tu cabeza. Las direcciones son Tu oído, la tierra Tu pie, la luna Tu mente, el sol Tu visión, y yo soy Tu ego; el océano es Tu vientre e Indra Tu brazo.

Verse 36

नाभिर्नभोऽग्निर्मुखमम्बु रेतो द्यौ: शीर्षमाशा: श्रुतिरङ्‍‍घ्रिरुर्वी । चन्द्रो मनो यस्य द‍ृगर्क आत्मा अहं समुद्रो जठरं भुजेन्द्र: ॥ ३५ ॥ रोमाणि यस्यौषधयोऽम्बुवाहा: केशा विरिञ्चो धिषणा विसर्ग: । प्रजापतिर्हृदयं यस्य धर्म: स वै भवान् पुरुषो लोककल्प: ॥ ३६ ॥

Las hierbas medicinales son los vellos de Tu cuerpo, y las nubes portadoras de agua son Tu cabellera; Virinci (Brahmā) es Tu inteligencia y la emanación creadora es Tu despliegue. Prajāpati es Tu órgano generador y el dharma es Tu corazón: Tú eres, en verdad, el Puruṣa primordial, artífice de los mundos.

Verse 37

तवावतारोऽयमकुण्ठधामन् धर्मस्य गुप्‍त्‍यै जगतो हिताय । वयं च सर्वे भवतानुभाविता विभावयामो भुवनानि सप्त ॥ ३७ ॥

Oh Señor de morada ilimitada, este Tu descenso es para resguardar el dharma y para el bien del universo. Nosotros, todos los devas, sostenidos por Tu poder y gracia, hacemos prosperar y gobernamos los siete mundos.

Verse 38

त्वमेक आद्य: पुरुषोऽद्वितीय- स्तुर्य: स्वद‍ृग् धेतुरहेतुरीश: । प्रतीयसेऽथापि यथाविकारं स्वमायया सर्वगुणप्रसिद्ध्यै ॥ ३८ ॥

Tú eres el Purusha primordial, uno sin segundo; trascendente (turīya), auto-manifiesto; sin causa y, sin embargo, causa de todas las causas, el Señor supremo. Aun así, por Tu propia māyā eres percibido según las transformaciones de la materia, para que las cualidades se manifiesten plenamente.

Verse 39

यथैव सूर्य: पिहितश्छायया स्वया छायां च रूपाणि च सञ्चकास्ति । एवं गुणेनापिहितो गुणांस्त्व- मात्मप्रदीपो गुणिनश्च भूमन् ॥ ३९ ॥

Oh Todopoderoso, así como el sol, aunque oculto por su propia sombra (una nube), ilumina esa nube y todas las formas visibles, del mismo modo Tú, aunque parezcas velado por las guṇas, permaneces auto-luminoso y revelas esas cualidades y a los seres que las poseen.

Verse 40

यन्मायामोहितधिय: पुत्रदारगृहादिषु । उन्मज्जन्ति निमज्जन्ति प्रसक्ता वृजिनार्णवे ॥ ४० ॥

Oh Señor, aquellos cuya inteligencia es confundida por Tu māyā, apegados a hijos, esposa, hogar y demás, en el océano del sufrimiento material a veces salen a flote y a veces se hunden.

Verse 41

देवदत्तमिमं लब्ध्वा नृलोकमजितेन्द्रिय: । यो नाद्रियेत त्वत्पादौ स शोच्यो ह्यात्मवञ्चक: ॥ ४१ ॥

Quien ha obtenido esta vida humana como don de Dios, pero no domina los sentidos ni honra Tus pies, es digno de compasión, pues sólo se engaña a sí mismo.

Verse 42

यस्त्वां विसृजते मर्त्य आत्मानं प्रियमीश्वरम् । विपर्ययेन्द्रियार्थार्थं विषमत्त्यमृतं त्यजन् ॥ ४२ ॥

El mortal que Te rechaza —su verdadero Ser, su amigo más querido y su Señor— por los objetos de los sentidos, de naturaleza opuesta, deja el néctar y bebe veneno.

Verse 43

अहं ब्रह्माथ विबुधा मुनयश्चामलाशया: । सर्वात्मना प्रपन्नास्त्वामात्मानं प्रेष्ठमीश्वरम् ॥ ४३ ॥

Yo, Brahmā, los demás semidioses y los sabios de mente pura nos hemos rendido por completo ante Ti, nuestro Ser más amado y Señor.

Verse 44

तं त्वा जगत्स्थित्युदयान्तहेतुं समं प्रशान्तं सुहृदात्मदैवम् । अनन्यमेकं जगदात्मकेतं भवापवर्गाय भजाम देवम् ॥ ४४ ॥

Adoremos al Señor Supremo para liberarnos de la vida material. Tú sostienes el universo y eres causa de su creación y disolución; ecuánime y plenamente sereno, eres el verdadero amigo, el Ser y el Señor digno de adoración; único sin segundo, refugio de todos los mundos y de todas las almas.

Verse 45

अयं ममेष्टो दयितोऽनुवर्ती मयाभयं दत्तममुष्य देव । सम्पाद्यतां तद् भवत: प्रसादो यथा हि ते दैत्यपतौ प्रसाद: ॥ ४५ ॥

Este Bāṇāsura es mi amado y fiel seguidor, y yo le he concedido la ausencia de temor. Por ello, oh Señor, concédele Tu misericordia, tal como la mostraste a Prahlāda, señor de los demonios.

Verse 46

श्रीभगवानुवाच यदात्थ भगवंस्त्वं न: करवाम प्रियं तव । भवतो यद् व्यवसितं तन्मे साध्वनुमोदितम् ॥ ४६ ॥

El Señor Supremo dijo: Mi querido señor, para complacerte debemos ciertamente hacer lo que nos has pedido. Apruebo plenamente tu conclusión.

Verse 47

अवध्योऽयं ममाप्येष वैरोचनिसुतोऽसुर: । प्रह्रादाय वरो दत्तो न वध्यो मे तवान्वय: ॥ ४७ ॥

No mataré a este asura, hijo de Vairocani, pues concedí a Prahlāda Mahārāja la bendición de no matar a ninguno de sus descendientes.

Verse 48

दर्पोपशमनायास्य प्रवृक्णा बाहवो मया । सूदितं च बलं भूरि यच्च भारायितं भुव: ॥ ४८ ॥

Para someter su falso orgullo, le cercené los brazos. Y también destruí su poderoso ejército, pues se había vuelto una carga para la tierra.

Verse 49

चत्वारोऽस्य भुजा: शिष्टा भविष्यत्यजरामर: । पार्षदमुख्यो भवतो न कुतश्चिद्भ‍योऽसुर: ॥ ४९ ॥

A este demonio le quedarán cuatro brazos; será inmune a la vejez y a la muerte. Servirá como uno de tus principales asistentes; así, no tendrá nada que temer en modo alguno.

Verse 50

इति लब्ध्वाभयं कृष्णं प्रणम्य शिरसासुर: । प्राद्युम्निं रथमारोप्य सवध्वो समुपानयत् ॥ ५० ॥

Así, libre ya del temor, Bāṇāsura se postró ante el Señor Kṛṣṇa, tocando la tierra con la cabeza. Luego sentó a Aniruddha y a su esposa en el carro y los condujo ante el Señor.

Verse 51

अक्षौहिण्या परिवृतं सुवास:समलङ्कृतम् । सपत्नीकं पुरस्कृत्य ययौ रुद्रानुमोदित: ॥ ५१ ॥

Luego el Señor Kṛṣṇa puso al frente a Aniruddha y a su esposa, bellamente ataviados con finas ropas y ornamentos, y los rodeó con una división completa de ejército. Con la aprobación de Rudra, se despidió y partió.

Verse 52

स्वराजधानीं समलङ्‍कृतां ध्वजै: सतोरणैरुक्षितमार्गचत्वराम् । विवेश शङ्खानकदुन्दुभिस्वनै- रभ्युद्यत: पौरसुहृद्‌‌द्विजातिभि: ॥ ५२ ॥

Entonces el Señor entró en Su capital. La ciudad estaba ricamente adornada con banderas y arcos de victoria, y sus avenidas y encrucijadas habían sido rociadas con agua. Mientras resonaban caracolas, ānakas y tambores dundubhi, Sus parientes, los brāhmaṇas y el pueblo salieron a recibirlo con respeto.

Verse 53

य एवं कृष्णविजयं शङ्करेण च संयुगम् । संस्मरेत् प्रातरुत्थाय न तस्य स्यात् पराजय: ॥ ५३ ॥

Quien se levanta al amanecer y recuerda la victoria de Śrī Kṛṣṇa en Su batalla con Śaṅkara jamás conocerá la derrota.