Adhyaya 236

Verse 1

क्षा नाम पञ्चत्रिंअशधिकद्विशततमो ऽध्यायः धर्मनिष्ठो जयो नित्य इति ख , छ च देवान् विप्रान् गुरून् यजेदिति घ , ज , ञ च अथ षट्त्रिंशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः श्रीस्तोत्रं पुष्कर उवाच राज्यलक्ष्मीस्थिरत्वाय यथेन्द्रेण पुरा श्रियः स्तुतिः कृता तथा राजा जयार्थं स्तुतिमाचरेत्

(Colofón/nota de transición:) “Así concluye el capítulo doscientos treinta y cinco, llamado ‘Kṣā’—(enseñando que) ‘la victoria está siempre asegurada para quien permanece firme en el dharma,’ y (que) ‘debe adorarse a los dioses, a los brāhmaṇas y a los gurús’,” (según ciertas recensiones). Ahora comienza el capítulo doscientos treinta y seis: el Himno a Śrī. Dijo Puṣkara: “Para la estabilidad de la fortuna real (rājya-lakṣmī), así como Indra antaño compuso una alabanza a Śrī, del mismo modo el rey debe practicar este himno por causa de la victoria.”

Verse 2

इन्द्र उवाच नमस्ये सर्वलोकानां जननीमब्धिसम्भवां श्रियमुन्निन्द्रपद्माक्षीं विष्णुवक्षःस्थलस्थितां

Indra dijo: Me inclino ante Śrī (Lakṣmī), madre de todos los mundos, nacida del océano; de ojos de loto que superan al loto, y que mora en el pecho de Viṣṇu.

Verse 3

त्वं सिद्धिस्त्वं स्वधा स्वाहा सुधा त्वं लोकपावनि सन्धया रात्रिः प्रभा भूतिर्मेधा श्रद्धा सरस्वती

Tú eres Siddhi (logro); tú eres Svadhā; tú eres Svāhā; tú eres el amṛta, néctar inmortal. Tú eres la purificadora de los mundos. Tú eres Sandhyā (la oración del umbral sagrado), eres la Noche, eres el Resplandor; eres Bhūti (prosperidad), Medhā (inteligencia), Śraddhā (fe) y Sarasvatī.

Verse 4

यज्ञविद्या महाविद्या गुह्यविद्या च शोभने आत्मविद्या च देवि त्वं विमुक्तिफलदायिनी

Oh Auspiciosa, tú eres la ciencia del yajña (sacrificio), la Gran Ciencia, la ciencia secreta y la ciencia del Sí mismo; oh Diosa, otorgas el fruto de la liberación (mokṣa).

Verse 5

आन्वीक्षिकी त्रयी वार्ता दण्डनीतिस्त्वमेव च सौम्या सौम्यैर् जगद्रूपैस्त्वयैतद्देवि पूरितं

Oh Diosa benigna, tú sola eres Ānvīkṣikī (indagación racional), la Trayī (los tres Vedas), Vārtā (la ciencia del sustento) y Daṇḍanīti (el arte del gobierno). Por ti—mediante tus formas auspiciosas como la misma figura del mundo—este universo entero está penetrado y colmado.

Verse 6

का त्वन्या त्वामृते देवि सर्वयज्ञमयं वपुः अध्यास्ते देव देवस्य योगिचिन्त्यं गदाभृतः

Oh Diosa, ¿quién, aparte de ti, podría ser el cuerpo constituido por todos los yajña, quien mora en el Supremo Dios de los dioses, a quien contemplan los yoguis, y quien porta la maza (gadā)?

Verse 7

त्वया देवि परित्यक्तं सकलं भुवनत्रयं विनष्टप्रायमभवत् त्वयेदानीं समेधितं

Oh Diosa, cuando te retiraste, el triple mundo entero quedó casi arruinado; pero por ti, ahora, ha sido hecho a florecer de nuevo.

Verse 8

दाराः पुत्रास् तथागारं सुहृद्धान्यधनादिकं भवत्येतन्महाभागे नित्यं त्वद्वीक्षणान् नृणां

Esposas, hijos, hogar, buenos amigos, grano, riqueza y lo semejante—oh Muy Afortunada (mahābhāgā)—se aseguran para los hombres constantemente por tu mirada de gracia.

Verse 9

सर्वभूतानामिति घ , ज , ञ च जवनीमम्बुसम्भवामिति ज शरीरारोग्यमैश्वर्यमरिपक्षक्षयः सुखं देवि त्वद्दृष्टिदृष्टानां पुरुषाणां न दुर्लभं

“(Tú eres) de todos los seres…”—así leen los manuscritos (gha, ja, ña); y “el poder velador, nacido de las aguas”—así lee (ja). Oh Diosa, para los hombres sobre quienes ha caído tu mirada, la salud del cuerpo, la soberanía/prosperidad, la destrucción del bando enemigo y la dicha no son difíciles de obtener.

Verse 10

त्वमम्बा सर्वभूतानां देवदेवो हरिः पिता त्वयैतद्वोइष्णुना चाम्ब जगद्व्याप्तं चराचरं

Oh Madre, tú eres la Madre de todos los seres; Hari (Vishnu), el Dios de los dioses, es el Padre. Oh Madre, por ti—y por ese Vishnu que todo lo penetra—este universo entero, lo móvil y lo inmóvil, está plenamente compenetrado.

Verse 11

मानं कोषं तथा कोष्ठं मा गृहं मा परिच्छदं मा शरीरं कलत्रञ्च त्यजेथाः सर्वपावनि

Oh Purificadora de todo, no abandones el honor, la riqueza, los graneros, el hogar, las posesiones, el cuerpo, ni siquiera a la esposa.

Verse 12

मा पुत्रान्मासुहृद्वर्गान्मा पशून्मा विभूषणं त्यजेथा मम देवस्य विष्णोर्वक्षःस्थलालये

No abandones a tus hijos; no abandones tu círculo de amigos; no abandones tu ganado; no abandones tus ornamentos—pues yo habito en el pecho de mi Señor, Vishnu, como su morada.

Verse 13

सत्त्वेन सत्यशौचाभ्यां तथा शीलादिभिर्गुणैः त्यजन्ते ते नरा सद्यः सन्त्यक्ता ये त्वयामले

Aquellos hombres a quienes has abandonado, oh Inmaculada, son abandonados de inmediato por sus propias virtudes: por el sattva (pureza del ser), por la veracidad y la limpieza, y por la buena conducta y cualidades afines.

Verse 14

त्वयावलोकिताः सद्यः शीलाद्यैर् अखिलैर् गुणैः कुलैश्वर्यैश् च युज्यन्ते पुरुषा निर्गुणा अपि

Aun los hombres carentes de virtudes, al ser mirados por ti, quedan de inmediato dotados de todas las cualidades, comenzando por la buena conducta, y también de noble linaje y prosperidad.

Verse 15

स श्लाघ्यः स गुणी धन्यः स कुलीनः स बुद्धिमान् स शूरः स च विक्रान्तो यस्त्वया देवि वीक्षितः

Aquel a quien tú, oh Diosa, has mirado con beneplácito es digno de alabanza; es virtuoso y afortunado; es de noble estirpe e inteligente; es valiente y también esforzado.

Verse 16

सद्यो वैगुण्यमायान्ति शीलाद्याः सकला गुणाः पराङ्मुखी जगद्धात्री यस्य त्वं विष्णुवल्लभे

Oh amada de Viṣṇu, para aquel de quien tú—Jagaddhātrī, sustentadora del mundo—apartas el rostro, todas las virtudes, como la buena conducta, se vuelven de inmediato defectuosas y decaen.

Verse 17

न ते वर्णयितुं शक्ता गुणान् जिह्वापि वेधसः प्रसीद देवि पद्माक्षि नास्मांस्त्याक्षीः कदाचन

Ni siquiera la lengua del Creador (Brahmā) es capaz de describir tus cualidades. Sé propicia, oh Diosa de ojos de loto; no nos abandones jamás, en ningún momento.

Verse 18

पुष्कर उवाच एवं स्तुता ददौ श्रीश् च वरमिन्द्राय चेप्सितं सुस्थिरत्वं च राज्यस्य सङ्ग्रामविजयादिकं

Puṣkara dijo: Así alabado, Śrīśa, el Señor de Śrī, concedió a Indra el don deseado: firme estabilidad de su reino, junto con la victoria en la batalla y otras gracias semejantes.

Verse 19

क्षयः स्वयमिति ख , ग , घ , झ च क्षयः शुभमिति छ देवदेवस्येति ट वक्षःस्थलाश्रये इति ख , ग , घ , ञ च स्वस्तोत्रपाठश्रवणकर्तॄणां भुक्तिमुक्तिदं श्रीस्तोत्रं सततं तस्मात् पठेच्च शृणुयान्नरः

Por ello, el hombre debe recitar siempre y también escuchar este Śrī-stotra, que otorga tanto el goce mundano (bhukti) como la liberación (mukti) a quienes realizan su recitación y su audición. (En los manuscritos aparecen lecturas variantes como: “kṣayaḥ svayam…”, “kṣayaḥ śubham…”, “devadevasya…”, y “vakṣaḥsthalāśraye…”.)