Previous Verse
Next Verse

Shloka 5

शिवस्तुतिवर्णनम् (Śiva-stuti-varṇanam) — “Description of Hymns in Praise of Śiva”

मनसा प्राप्य सर्वज्ञं ब्रह्मणा स हरिस्तदा । तुष्टाव वाग्भिरिष्ट्वाभिश्शंकरं पुरुषोत्तमः

manasā prāpya sarvajñaṃ brahmaṇā sa haristadā | tuṣṭāva vāgbhiriṣṭvābhiśśaṃkaraṃ puruṣottamaḥ

Then Hari—Puruṣottama—having inwardly approached Śaṅkara, the all-knowing Lord, along with Brahmā, praised Him with cherished hymns and words of adoration.

manasāwith the mind
manasā:
Karaṇa (करण/Instrument)
TypeNoun
Rootmanas (प्रातिपदिक)
FormNeuter (नपुंसकलिङ्ग), Instrumental (3rd/तृतीया), Singular (एकवचन)
prāpyahaving reached/attained
prāpya:
Kriyāviśeṣaṇa (क्रियाविशेषण)
TypeIndeclinable
Rootpra-√āp (आप् धातु)
FormAbsolutive/Gerund (क्त्वान्त/ल्यप्), prior action
sarvajñamall-knowing
sarvajñam:
Viśeṣaṇa (विशेषण)
TypeAdjective
Rootsarva-jña (प्रातिपदिक)
FormMasculine (पुंलिङ्ग), Accusative (2nd/द्वितीया), Singular (एकवचन); qualifies śaṃkaram (understood later)
brahmaṇāby/with Brahmā
brahmaṇā:
Sahakārī (सहकारी/Accompaniment or means)
TypeNoun
Rootbrahman (प्रातिपदिक)
FormNeuter (नपुंसकलिङ्ग), Instrumental (3rd/तृतीया), Singular (एकवचन); here: by Brahmā (proper name usage)
saḥhe
saḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Roottad (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
FormMasculine (पुंलिङ्ग), Nominative (1st/प्रथमा), Singular (एकवचन)
hariḥHari (Viṣṇu)
hariḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Roothari (प्रातिपदिक)
FormMasculine (पुंलिङ्ग), Nominative (1st/प्रथमा), Singular (एकवचन)
tadāthen
tadā:
Kāla (काल/Time)
TypeIndeclinable
Roottadā (अव्यय)
FormTemporal adverb (कालवाचक अव्यय)
tuṣṭāvapraised
tuṣṭāva:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Root√stu (स्तु धातु)
FormPerfect (लिट्), Parasmaipada (परस्मैपद), 3rd person (प्रथमपुरुष), Singular (एकवचन)
vākbhiḥwith words
vākbhiḥ:
Karaṇa (करण)
TypeNoun
Rootvāc (प्रातिपदिक)
FormFeminine (स्त्रीलिङ्ग), Instrumental (3rd/तृतीया), Plural (बहुवचन)
iṣṭvāhaving worshipped
iṣṭvā:
Kriyāviśeṣaṇa (क्रियाविशेषण)
TypeIndeclinable
Root√yaj (यज् धातु)
FormAbsolutive/Gerund (क्त्वान्त), ‘having worshipped’
abhiḥtowards, intensely
abhiḥ:
Kriyāviśeṣaṇa (क्रियाविशेषण)
TypeIndeclinable
Rootabhi (अव्यय)
FormPreverb/particle (उपसर्ग/निपात) used adverbially
śaṃkaramŚaṅkara
śaṃkaram:
Karma (कर्म/Object)
TypeNoun
Rootśaṃkara (प्रातिपदिक)
FormMasculine (पुंलिङ्ग), Accusative (2nd/द्वितीया), Singular (एकवचन)
puruṣottamaḥthe Supreme Person
puruṣottamaḥ:
Karta (कर्ता/Apposition)
TypeNoun
Rootpuruṣa-uttama (प्रातिपदिक)
FormMasculine (पुंलिङ्ग), Nominative (1st/प्रथमा), Singular (एकवचन); epithet of Hari

Suta Goswami

Tattva Level: pati

Shiva Form: Mahādeva

Type: stotra

S
Shiva
V
Vishnu
B
Brahma

FAQs

It highlights Shiva’s supreme, all-knowing status (Pati) and teaches that sincere inner approach (manasā) and heartfelt praise are valid and powerful forms of devotion, even for the highest deities.

The verse emphasizes stuti and reverent approach to Śaṅkara as a personal Lord (Saguna). In Shiva Purana practice, such praise naturally accompanies Linga worship, where the devotee offers devotion through mind, speech, and hymns.

Manasā-pūjā (mental worship) and stotra-japa (recitation of hymns) are implied—approaching Shiva inwardly, then praising Him verbally, which pairs well with Panchakshara japa (Om Namaḥ Śivāya) in daily worship.