Shloka 5

सूत उवाच । मुनिविज्ञप्तिमाकर्ण्य शक्तिपुत्रस्सुरारिहा । प्राहात्यन्तरहस्यं तद्भृगुणा श्रुतमीश्वरात्

sūta uvāca | munivijñaptimākarṇya śaktiputrassurārihā | prāhātyantarahasyaṃ tadbhṛguṇā śrutamīśvarāt

Sūta said: Hearing the sages’ request, the son of Śakti—destroyer of the foes of the gods—declared that most secret teaching, just as Bhṛgu had heard it from the Lord Īśvara Himself.

sūtaḥSūta
sūtaḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootsūta (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Prathamā, Ekavacana
uvācasaid
uvāca:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Root√vac (वच्)
FormLiṭ (perfect), Prathama-puruṣa (3rd), Ekavacana; parasmaipada
muni-vijñaptimthe sage’s request
muni-vijñaptim:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootmuni (प्रातिपदिक) + vijñapti (प्रातिपदिक)
FormStrīliṅga, Dvitīyā, Ekavacana; समासः—षष्ठी-तत्पुरुष (muner vijñaptiḥ)
ākarṇyahaving heard
ākarṇya:
Pūrvakāla-kriyā (पूर्वकाल-क्रिया)
TypeVerb
Rootā-√kर्ण/√śru (कर्ण्/श्रु)
FormKridanta—Ktvā (absolutive/gerund)
śakti-putraḥŚakti’s son
śakti-putraḥ:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootśakti (प्रातिपदिक) + putra (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Prathamā, Ekavacana; समासः—षष्ठी-तत्पुरुष (śakteḥ putraḥ)
sura-ari-hāslayer of the gods’ enemies
sura-ari-hā:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootsura (प्रातिपदिक) + ari (प्रातिपदिक) + han (कृदन्त/प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Prathamā, Ekavacana; upapada-tatpuruṣa with -hā (killer) from √han/हन्; ‘slayer of enemies of the gods’
prāhasaid/told
prāha:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootpra-√ah (अह्/ब्रू)
FormLiṭ (perfect), Prathama-puruṣa (3rd), Ekavacana; parasmaipada
atyanta-rahasyamthe utmost secret
atyanta-rahasyam:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootatyanta (अव्यय/प्रातिपदिक) + rahasya (प्रातिपदिक)
FormNapुंसakaliṅga, Dvitīyā, Ekavacana; कर्मधारयः ‘very + secret’
tatthat
tat:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Roottad (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
FormNapुंसakaliṅga, Dvitīyā, Ekavacana; demonstrative pronoun referring to rahasyam
bhṛguṇāby Bhṛgu
bhṛguṇā:
Karaṇa (करण)
TypeNoun
Rootbhṛgu (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Tṛtīyā, Ekavacana; agent/instrument ‘by Bhṛgu’
śrutamheard
śrutam:
Viśeṣaṇa (विशेषण)
TypeAdjective
Rootśruta (कृदन्त; √śru/श्रु)
FormNapुंसakaliṅga, Prathamā/Accusative, Ekavacana; PPP qualifying ‘tat (rahasyam)’
īśvarātfrom the Lord
īśvarāt:
Apādāna (अपादान)
TypeNoun
Rootīśvara (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Pañcamī (Abl, 5th), Ekavacana

Suta Goswami

Tattva Level: pati

Shiva Form: Mahādeva

S
Shiva
P
Parashara
S
Shakti
B
Bhrigu

FAQs

It marks the transmission of a highest “inner secret” (rahasya) of Śiva—taught by Īśvara, received by Bhṛgu, and then authoritatively conveyed onward—highlighting the guru–paramparā and the sanctity of esoteric Shaiva knowledge.

By stressing that the teaching is heard “from Īśvara,” the verse frames subsequent instruction as Śiva’s own revelation—typically expressed in the Purāṇa through Saguna forms and devotional practice (including Liṅga-centered worship) that leads the seeker toward the highest realization.

The verse itself points to śravaṇa (reverent listening) and disciplined reception of Shaiva instruction; the practical takeaway is to approach Śiva’s teachings through authorized lineage and then apply them in daily worship and contemplation (often centered on mantra-japa and inward meditation).