Sukta 7.46
इमा रुद्राय स्थिरधन्वने गिरः क्षिप्रेषवे देवाय स्वधाव्ने । अषाळ्हाय सहमानाय वेधसे तिग्मायुधाय भरता शृणोतु नः ॥
इ॒मा रु॒द्राय॑ स्थि॒रध॑न्वने॒ गिर॑: क्षि॒प्रेष॑वे दे॒वाय॑ स्व॒धाव्ने॑ । अषा॑ळ्हाय॒ सह॑मानाय वे॒धसे॑ ति॒ग्मायु॑धाय भरता शृ॒णोतु॑ नः ॥
imā́ rudrā́ya sthirá-dhanvane gíraḥ kṣipréṣave devā́ya svadhā́vne | aṣā́ḷhāya sáhamānāya vedháse tig máyudhāya bharatā śṛṇótu naḥ ||
These words bear toward Rudra of the steady bow, the swift-arrowed god who moves by his own power. To the unconquered, the enduring, the wise disposer, the one with keen weapons—carry (our prayer); may he hear us.
इ॒माः । रु॒द्राय॑ । स्थि॒रऽध॑न्वने । गिरः॑ । क्षि॒प्रऽस॑वे । दे॒वाय॑ । स्व॒धाऽव्ने॑ । अषा॑ळ्हाय । सह॑मानाय । वे॒धसे॑ । ति॒ग्मऽआ॑यु॑धाय । भ॒र॒त॒ । शृ॒णोतु॑ । नः॒ ॥इमाः । रुद्राय । स्थिरधन्वने । गिरः । क्षिप्रसवे । देवाय । स्वधाव्ने । अषाळ्हाय । सहमानाय । वेधसे । तिग्मआयुधाय । भरत । शृणोतु । नः ॥imāḥ | rudrāya | sthira-dhanvane | giraḥ | kṣipra-save | devāya | svadhāvne | aṣāḷhāya | sahamānāya | vedhase | tigma-āyudhāya | bharata | śṛṇotu | naḥ