Mantra 3
Sukta 5.9
उत स्म यं शिशुं यथा नवं जनिष्टारणी । धर्तारं मानुषीणां विशामग्निं स्वध्वरम् ॥
उ॒त स्म॒ यं शिशुं॑ यथा॒ नवं॒ जनि॑ष्टा॒रणी॑ । ध॒र्तारं॒ मानु॑षीणां वि॒शाम॒ग्निं स्व॑ध्व॒रम् ॥
uta sma yaṁ śiśuṁ yathā navaṁ janiṣṭā araṇī | dhartāraṁ mānuṣīṇāṁ viśām agniṁ su-adhvaram ||
And indeed, him whom the two araṇīs beget like a newborn child—Agni, the upholder of the human communities—him, the one of good sacrifice, they establish for the right rite.
उ॒त । स्म॒ । यम् । शिशु॑म् । यथा॑ । नव॑म् । जनि॑ष्ट । अ॒रणी॒ इति॑ । ध॒र्तार॑म् । मानु॑षीणाम् । वि॒शाम् । अ॒ग्निम् । सु॒ऽअ॒ध्व॒रम् ॥उत । स्म । यम् । शिशुम् । यथा । नवम् । जनिष्ट । अरणी इति । धर्तारम् । मानुषीणाम् । विशाम् । अग्निम् । सुअध्वरम् ॥uta | sma | yam | śiśum | yathā | navam | janiṣṭa | araṇī iti | dhartāram | mānuṣīṇām | viśām | agnim | su-adhvaram