Mantra 12
Sukta 5.1
अवोचाम कवये मेध्याय वचो वन्दारु वृषभाय वृष्णे । गविष्ठिरो नमसा स्तोममग्नौ दिवीव रुक्ममुरुव्यञ्चमश्रेत् ॥
अवो॑चाम क॒वये॒ मेध्या॑य॒ वचो॑ व॒न्दारु॑ वृष॒भाय॒ वृष्णे॑ । गवि॑ष्ठिरो॒ नम॑सा॒ स्तोम॑म॒ग्नौ दि॒वी॑व रु॒क्ममु॑रु॒व्यञ्च॑मश्रेत् ॥
ávocāma kaváye medhyā́ya vácō vandā́ru vṛṣabhā́ya vṛ́ṣṇe | gáviṣṭhiro námasā stómaṃ agnáu divī́va rukmám uruvyáñcam aśret ||
We have spoken a word of adoration to the seer, to the power fit for the sacrifice—to the Bull, the strong One. The hymn, offered with reverence, is set in Agni like a wide-spreading golden light in heaven: it becomes a shining form that expands the soul’s space.
अवो॑चाम । क॒वये॑ । मेध्या॑य । वचः॑ । व॒न्दारु॑ । वृ॒ष॒भाय॑ । वृष्णे॑ । गवि॑ष्ठिरः । नम॑सा । स्तोम॑म् । अ॒ग्नौ । दि॒विऽइ॑व । रु॒क्मम् । उ॒रु॒ऽव्यञ्च॑म् । अ॒श्रे॒त् ॥अवोचाम । कवये । मेध्याय । वचः । वन्दारु । वृषभाय । वृष्णे । गविष्ठिरः । नमसा । स्तोमम् । अग्नौ । दिविइव । रुक्मम् । उरुव्यञ्चम् । अश्रेत् ॥avocāma | kavaye | medhyāya | vacaḥ | vandāru | vṛṣabhāya | vṛṣṇe | gaviṣṭhiraḥ | namasā | stomam | agnau | divi-iva | rukmam | uru-vyañcam | aśret