Sukta 1.169
त्वं मानेभ्य इन्द्र विश्वजन्या रदा मरुद्भिः शुरुधो गोअग्राः । स्तवानेभिः स्तवसे देव देवैर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥
त्वं माने॑भ्य इन्द्र वि॒श्वज॑न्या॒ रदा॑ म॒रुद्भि॑: शु॒रुधो॒ गोअ॑ग्राः । स्तवा॑नेभिः स्तवसे देव दे॒वैर्वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम् ॥
tváṃ mānébhya indra viśvájanyā ráda marúdbhiḥ śurúdho gó-agrāḥ | stávānebhíḥ stavase deva deváir vidyā́meṣáṃ vṛjánaṃ jīrádānum ||
Thou, O Indra, givest to the eager strivers the universal-born powers; with the Maruts thou breakest open the strongholds whose forefront is the Light. By our hymns thou art praised, O God, by the gods; may we come to know this victorious host, the impetuous giver who pours out the swift abundance.
त्वम् । माने॑भ्यः । इ॒न्द्र॒ । वि॒श्वऽज॑न्या । रद॑ । म॒रुत्ऽभिः॑ । शु॒रुधः॑ । गोऽअ॑ग्राः । स्तवा॑नेभिः । स्त॒व॒से॒ । दे॒व॒ । दे॒वैः । वि॒द्याम॑ । इ॒षम् । वृ॒जन॑म् । जी॒रऽदा॑नुम् ॥त्वम् । मानेभ्यः । इन्द्र । विश्वजन्या । रद । मरुत्भिः । शुरुधः । गोअग्राः । स्तवानेभिः । स्तवसे । देव । देवैः । विद्याम । इषम् । वृजनम् । जीरदानुम् ॥tvam | mānebhyaḥ | indra | viśva-janyā | rada | marut-bhiḥ | śurudhaḥ | go--agrāḥ | stavānebhiḥ | stavase | deva | devaiḥ | vidyāma | iṣam | vṛjanam | jīra-dānum