Matsya Purana — Manvantaras
ऊर्षो ऽथ जमदग्निश्च वेदः सारस्वतस्तथा आर्ष्टिषेणश्च्यवनश्च वीतहव्यः सवेधसः //
ūrṣo 'tha jamadagniśca vedaḥ sārasvatastathā ārṣṭiṣeṇaścyavanaśca vītahavyaḥ savedhasaḥ //
Then are named Ūrṣa and Jamadagni; Veda and likewise Sārasvata; also Ārṣṭiṣeṇa and Cyavana; and Vītahavya and Savedhas—these sages are to be remembered in this lineage-list.
This verse does not describe Pralaya; it functions as a genealogical/pravara-style enumeration of sages, preserving sacred memory and lineage continuity rather than cosmology.
By listing recognized ṛṣis, the text supports correct ritual and social identity (pravara/ancestral seers), helping householders and rulers align rites, patronage, and dharma with authoritative Vedic lineages.
The ritual significance is indirect: such rishi-lists are used for lineage/pravara remembrance in Vedic rites and Purāṇic tradition; no Vāstu or temple-building rule is stated in this specific verse.