HomeMatsya PuranaAdh. 13Shloka 25

Shloka 25

Matsya Purana — Lineage of the Pitṛs

तथापि येषु स्थानेषु द्रष्टव्या सिद्धिमीप्सुभिः स्मर्तव्या भूतिकामैर् वा तानि वक्ष्यामि तत्त्वतः //

tathāpi yeṣu sthāneṣu draṣṭavyā siddhimīpsubhiḥ smartavyā bhūtikāmair vā tāni vakṣyāmi tattvataḥ //

Even so, I shall now truthfully describe those sacred places which seekers of spiritual attainment should visit, or which those desiring worldly prosperity should at least remember.

tathāpieven so/nevertheless
tathāpi:
yeṣuin which/among which
yeṣu:
sthāneṣuplaces (holy sites)
sthāneṣu:
draṣṭavyāḥto be seen/visited
draṣṭavyāḥ:
siddhimspiritual accomplishment/perfection
siddhim:
īpsubhiḥby those who desire/seek
īpsubhiḥ:
smartavyāḥto be remembered/recollected
smartavyāḥ:
bhūti-kāmaiḥby those desiring prosperity/worldly success
bhūti-kāmaiḥ:
or
:
tānithose (places)
tāni:
vakṣyāmiI will tell/describe
vakṣyāmi:
tattvataḥin truth/accurately, according to reality.
tattvataḥ:
Lord Matsya (Vishnu) speaking to Vaivasvata Manu
MatsyaVaivasvata ManuSthāna (sacred places)SiddhiBhūti (prosperity)
TirthaSiddhiSmriti (remembrance)ProsperityMatsya-Manu dialogue

FAQs

This verse does not directly discuss Pralaya; it shifts to practical dharma by introducing a list of sacred places whose visitation or remembrance yields siddhi (spiritual success) or bhūti (worldly prosperity).

It frames a dharmic practice accessible to both rulers and householders: undertaking pilgrimage when possible, or at minimum maintaining devotional remembrance of holy places to support righteous living, prosperity, and spiritual aims.

The ritual takeaway is the emphasis on tirtha-darśana (pilgrimage) and tirtha-smaraṇa (remembering holy sites) as merit-producing acts; no specific Vastu or temple-construction rule is stated in this verse.