Duryodhana’s Account of Gandharva Defeat and the Pandavas’ Intervention (दुर्योधनवर्णितो गन्धर्वसंग्रामः)
शुभाशुभं कर्म नरो हि कृत्वा प्रतीक्षते तस्य फल सम कर्ता | स तेन मुहृत्यवश: फलेन “मोक्ष: कथं स्यात् पुरुषस्य तस्मात्,मनुष्य शुभ और अशुभ कर्म करके उसके स्वर्ग-नरकरूप फलकी प्रतीक्षा करता है। वह उस फलसे विवश होकर मोहित होता है। ऐसी दशामें मूढ़ पुरुषका उस मोहसे कैसे छुटकारा हो सकता है?
vaishampāyana uvāca |
śubhāśubhaṃ karma naro hi kṛtvā pratīkṣate tasya phalaṃ samakartā |
sa tena muhūrtyavaśaḥ phalena mohyaḥ—mokṣaḥ kathaṃ syāt puruṣasya tasmāt ||
Vaiśampāyana said: Having performed deeds both auspicious and inauspicious, a man waits for their fitting fruits. Overpowered, even for a moment, by those results, he becomes deluded. In such a state, how could he attain liberation from that very delusion?
वैशम्पायन उवाच