Shloka 29
स्त्रीपर्व १: धृतराष्ट्रशोकः संजयाश्वासनं च
Strī Parva 1: Dhṛtarāṣṭra’s Lament and Saṃjaya’s Consolation
द्रोणस्प च महाराज कृपस्य च शरद्वत: । कृष्णस्य च महाबाहो नारदस्य च धीमत:,“महाराज! महाबाहो! भरतनन्दन! कुरुकुलके ज्ञानवृद्ध पुरुष भीष्म, गान्धारी, विदुर, द्रोणाचार्य, शरद्वानके पुत्र कृपाचार्य, श्रीकृष्ण, बुद्धिमान् देवर्षि नारद, अमिततेजस्वी वेदव्यास तथा अन्य महर्षियोंकी भी बातें आपके पुत्रने नहीं मानी
droṇasya ca mahārāja kṛpasya ca śaradvatāḥ | kṛṣṇasya ca mahābāho nāradasya ca dhīmataḥ ||
Vaiśaṃpāyana said: “O King, and O mighty-armed one! Your son did not heed the counsel of Droṇa, of Kṛpa the son of Śaradvat, of Kṛṣṇa, and of the wise divine seer Nārada.” In the lamenting moral frame of the Strī Parva, this underscores how refusing to listen to venerable, well-wishing elders and sages becomes an ethical cause of ruin, deepening the tragedy that follows the war.
वैशमग्पायन उवाच