Previous Verse
Next Verse

Shloka 23

Vṛddha-kanyā-carita and Balarāma’s Kurukṣetra Inquiry (वृद्धकन्या-चरितम् / कुरुक्षेत्रफल-प्रश्नः)

पुण्याभ्यश्व सरिद्धयस्त्वं सदा पुण्यतमा शुभे

puṇyābhyāśva sariddhayas tvaṃ sadā puṇyatamā śubhe

Vaiśampāyana said: “O auspicious lady, you are ever the most meritorious—one whose very approach brings holiness and well-being, like sacred rivers that confer purity.”

पुण्याभिःby/with meritorious (things/acts)
पुण्याभिः:
Karana
TypeAdjective
Rootपुण्य
FormFeminine, Instrumental, Plural
अश्वO horse
अश्व:
Karta
TypeNoun
Rootअश्व
FormMasculine, Vocative, Singular
सरिद्धयःriver-successes / prosperities like rivers (i.e., abundant prosperities)
सरिद्धयः:
Karta
TypeNoun
Rootसरिद्धि
FormFeminine, Nominative, Plural
त्वम्you
त्वम्:
Karta
TypePronoun
Rootयुष्मद्
Form—, Nominative, Singular
सदाalways
सदा:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootसदा
Formtrue
पुण्यतमाmost meritorious / very auspicious
पुण्यतमा:
Karta
TypeAdjective
Rootपुण्यतम
FormFeminine, Nominative, Singular
शुभेO auspicious one
शुभे:
Karta
TypeAdjective
Rootशुभ
FormFeminine, Vocative, Singular

वैशम्पायन उवाच

V
Vaiśampāyana

Educational Q&A

The verse highlights the ethical idea that true auspiciousness is measured by puṇya (merit): a person of steady virtue becomes a source of purification and well-being for others, comparable to sacred rivers.

Vaiśampāyana, as narrator, addresses an auspicious female figure with reverent praise, emphasizing her constant holiness and the beneficial, purifying effect of her presence.