इस प्रकार श्रीमह्याभारत सौप्तिकपर्वमें द्रोणपुत्रद्वारा की हुई भगवान् शिवकी पूजाविषयक सातवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ ७ ॥। अपन करा बछ। जज स:ॉ:ः: - वह मन्त्र इस प्रकार है--'आप्यायस्व समेतु ते विश्वत: सोम वृष्ण्यम् । भवा वाजस्य सड़थे ।। ! अष्टमो<ड ध्याय: अश्र॒त्थामाके द्वारा रात्रिमें सोये 33482 पांचाल आदि समस्त वीरोंका संहार तथा फाटकसे भागते हुए योद्धाओंका कृतवर्मा और कृपाचार्य द्वारा वध घतयाट्र उवाच तथा प्रयाते शिबिरं द्रोणपुत्रे महारथे । कच्चित् कृपश्च भोजश्च भयार्तो न व्यवर्तताम्,धृतराष्ट्रने पूछा--संजय! जब महारथी द्रोणपुत्र इस प्रकार शिविरकी ओर चला, तब कृपाचार्य और कृतवर्मा भयसे पीड़ित हो लौट तो नहीं गये?
dhṛtarāṣṭra uvāca | tathā prayāte śibiraṃ droṇaputre mahārathe | kaccit kṛpaś ca bhojaś ca bhayārtau na vyavartatām ||
Dhṛtarāṣṭra said: “Sañjaya, when the great chariot-warrior, Droṇa’s son (Aśvatthāmā), had thus set out for the camp, did Kṛpa and the Bhoja (Kṛtavarmā)—distressed by fear—surely not turn back?”
घतयाट्र उवाच
The verse highlights how fear tests resolve and loyalty in moments of moral crisis: Dhṛtarāṣṭra anxiously probes whether key allies remained steadfast as Aśvatthāmā moved toward a decisive (and ethically fraught) action.
As Aśvatthāmā proceeds toward the enemy camp at night, Dhṛtarāṣṭra asks Sañjaya whether Kṛpa and Kṛtavarmā, gripped by fear, turned back or continued with him.