Shloka 33
पुनर्द्यूत-समाह्वानम्
Renewed Summons to the Dice-Game and Exile Wager
ततोअब्रवीत् तां प्रसभं निगृहा केशेषु कृष्णेषु तदा स कृष्णाम् | कृष्णं च जिष्णुं च हरिं नरं च त्राणाय विक्रोशति याज्ञसेनी,यह सुनकर दुःशासन उसके काले-काले केशोंको और जोरसे पकड़कर कुछ बकने लगा; इधर यज्ञसेनकुमारी कृष्णाने अपनी रक्षाके लिये सर्वपापहारी, सर्वविजयी, नरस्वरूप भगवान् श्रीकृष्णको पुकारने लगी
tato ’bravīt tāṃ prasabhaṃ nigṛhya keśeṣu kṛṣṇeṣu tadā sa kṛṣṇām | kṛṣṇaṃ ca jiṣṇuṃ ca hariṃ naraṃ ca trāṇāya vikrośati yājñasenī ||
Then he, seizing her violently by her dark hair, spoke to Draupadī with force. In that moment Yājñasenī cried out for protection—calling upon Kṛṣṇa, upon Jishṇu (Arjuna), upon Hari, and upon Nara—invoking the powers of righteousness and divine guardianship against the outrage being committed in the assembly.
दुर्योधन उवाच